ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Δεν έχουμε ανάγκη ακόμα μια κυβερνητική ΟΛΜΕ. Άλλη ΟΛΜΕ χρειαζόμαστε.

Μαχητική, αγωνιστική, διεκδικητική, κόντρα στα σχέδια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΕ ΔΝΤ

 

ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ – ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) περιγράφουν την «κανονικότητα» της ζωής μας από δω και πέρα με τα ίδια χρώματα των Θεσμών, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και των κοφτών τους. Μοιράζονται «κοινές αξίες» με τις ΗΠΑ του Τραμπ και ως «αξιόπιστα» μέλη του ΝΑΤΟ, παραχωρούν γη και νερό για νέες βάσεις–ορμητήρια στους πολεμικούς τους σχεδιασμούς. Δεν νοιάζονται για τις κραυγές από τα κολαστήρια τύπου Μόρια, που έστησαν μαζί με την Ε.Ε..

Η κυβέρνησή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύει καθημερινά στο σύστημα την αξία χρήσης της ως νεκροθάφτη της ελπίδας, για ένα καλύτερο αύριο, δικαιώνοντας, την αντιδραστική επάνοδο της ΝΔ αύριο του καθαρόαιμου διαχειριστή της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση προς όφελος του κεφαλαίου.

 Βαθιά ταξικές και αντιεκπαιδευτικές οι μεταρρυθμίσειςστην εκπαίδευση Ολοκληρώνονται οι αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις σε 2ο-βάθμια και 3ο-βάθμια εκπαίδευση πάνω στο ήδη κατακρεουργημένο σώμα του δημό- σιου σχολείου. Το Υπ.Παιδείας προωθεί τη μείωση της γενικής εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά, την κατάργηση της Γ Λυκείου και τη μετατροπή της σε προπαρασκευαστικό έτος για λίγους.

Λιτότητα, μηδενικοί διορισμοί, «ολιγομελή» τμήματα, αξιολόγηση, ηλεκτρο- νικές εγγραφές, ελαστική εργασία, περιπλάνηση σε σχολεία και αντικείμενα, σε ΙΕΚ και εποπτείες μαθητευόμενων συνιστούν ένα εφιαλτικό τοπίο για τον εργασιακό, διδακτικό βίο των εκπαιδευτικών.

 Αξιολόγηση – αποτίμηση – κατηγοριοποίηση σχολείων και εκ παιδευτικών

Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι να διαμορφωθεί εντός του κλάδου μία κατά ΟΟΣΑ) «κουλτούρα αξιολόγησης», σχολείων διευθυντών και υποδιευ- θυντών, σε ετήσια βάση από τους εκπαιδευτικούς, με την αναβάθμιση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε, και την δημιουργία των ΠΕΚΕΣ, για την προσαρμογή, σχο- λείων και εκπαιδευτικών στις επιταγές του ΣΕΒ, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Η διαδικασία αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου που προβλέπεται από το νόμο 4547/18, καμία σχέση δεν έχει με εσωτερικές και ανατροφοδοτικές συλλογικές παιδαγωγικές λειτουργίες. Αντίθετα, οδηγεί στη κατηγοριοποί-

ηση και τον ανταγωνισμό των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών. Όπου εφαρμόστηκαν κατέστρεψαν το δημόσιο σχολείο και τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα.

ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

 Τι σχολείο θέλουμε; . Παιδεία είναι ο λόγος, η φιλοσοφία, η ιστορία, οι τέχνες και οι επιστήμες. Είναι η αρμονική ανά- πτυξη των χεριών, των κλίσεων και των αισθήσεων, η σφαιρική γνώση και η επαφή με την κοινωνία και τις εργατικές ανά- γκες, όχι οι εργαλειακού τύπου «δεξιότητες» που απαιτούν οι εργοδότες. Είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της ικανότητας να εξηγούμε, να επιδρούμε, να επηρεάζουμε και να αλλάζουμε τον κόσμο γύρω μας και μέσα μας. Δεν είναι παιδεία η ανάπτυξη της ικανότητας προσαρμογής, σε έναν κόσμο ολοένα πιο άγριο και εκμεταλλευτικό.

 Το δικό μας «νέο» σχολείο, θέλουμε να υπηρετεί τις πραγματικές σημερινές μας ανάγκες,

·      Να εξοπλίζει τους νέους με στέρεες επιστημονικές γνώσεις-εργαλεία για την κατανόηση του κόσμου που μας περιβάλ- λει, δένοντας την θεωρία με την πράξη μέσα από βιωματικά εργαστήρια. .

·      Να προάγει την κιναισθητική καλλιέργεια τους, την κοινωνικοποίησή τους, ώστε με αρμονικό τρόπο και αλληλεγγύη να ενσωματώνουν τον εαυτό τους μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

·      Να ανακαλύπτει, να αναδεικνύει και να καλλιεργεί τις κλίσεις τους, με τρόπο ωφέλιμο για τους ίδιους και το κοινωνικό σύνολο, να ανοίγει δυνατότητες και επαγγελματικά δικαιώματα για μια αξιοπρεπή ζωή.

·      Να αναπτύσσει την κριτική ικανότητα των νέων και το δικαίωμα-υποχρέωση της ισότιμης συμμετοχής τους στα κοινά.

·      Να μην προσανατολίζεται σε εξετάσεις και ανταγωνισμό, να καλλιεργεί την αλληλεγγύη και τον σεβασμό των ιδιαιτερο- τήτων των μαθητών. Να χωράνε όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως χρώματος κοινωνικής θέσης ή ευφυΐας μέχρι τα 18, που

ώριμα ποια και εξοπλισμένα με εμπειρίες και γνώσεις, μπορούν να επιλέξουν τον επαγγελματικό τους δρόμο..

 Πως θα το πετύχουμε; Ας μη γελιόμαστε. Το σχολείο των ονείρων μας, δεν χωράει στα όρια της σημερινής εκμεταλ- λευτικής κοινωνίας. 

Θα έρθει ως απότοκο, μεγάλων κοινωνικοπολιτικών, επαναστατικών ανατροπών, από τον κόσμο της εργασίας, δηλ και από εμάς, που θα οργανώσουμε την οικονομία και την παραγωγή να υπηρετούν τις ανάγκες των πολ- λών και όχι το ιδιωτικό κέρδος.

 Ο αγώνας μας όμως για αυτό το νέο σχολείο, δεν είναι μόνο ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΣ, Δεν είναι καθόλου ουτοπικό να παλεύουμε για το δικό μας «νέο» σχολείο σήμερα. «Πτυχές» αυτού του σχολείου και όχι το σύνολό του, μπορούμε διεκδι- κώντας, να τα αποσπάσουμε από τώρα, ακόμη και στις σημερινές συνθήκες της κρίσης. Είναι ο αγώνας, που ενώ διεκ- δικεί και εξασφαλίζει σήμερα τα δικαιώματά μας, φέρνει κοντύτερα και το όραμα για μια δίκαιη κοινωνία.

Για να έχουμε τέτοιες κατακτήσεις και αποτελέσματα, πρέπει καταρχάς να αποφασίσουμε να ανασυνταχτούμε και να δώ- σουμε αυτόν τον αγώνα. Πιάνουμε ξανά το νήμα από όπου το αφήσαμε, γιατί απ’ όσα κερδίσαμε, τίποτα δεν μας χαρί- στηκε. Ξαναστήνουμε την ΕΛΜΕ στα πόδια της, με μαζικές και ουσιαστικές Γενικές Συνελεύσεις. Συγκεντρώνουμε την πιο

πλατιά ενότητα γύρω από τα αναγκαία αιτήματα.

Να γίνουμε το κίνημα που δεν μπορούν να αγνοήσουν. Σχεδιάσουμε συλλογικά ανυποχώρητο, μαζικό αγώνα με αποφασιστικές μορφές πάλης. που θα απαιτεί και δεν θα επαιτεί. Μόνο τέτοιες καλά προετοιμασμένες, παρατεταμέ- νες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, χωρίς συντεχνιακό χαρακτήρα, που θα εναλ- λάσσονται στις μορφές, (συλλαλητήρια, εκδηλώσεις με γονείς και μαθητές, α- περγιακές κινητοποιήσεις), μπορούν να φέρουν ΕΠΙΤΥΧΊΕΣ. Με το συντονισμό των σωματείων μας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, απαντάμε στην επί- θεση και ξεπερνάμε τη συνειδητή αδράνεια ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και ΟΛΜΕ. Αποκα θηλώνουμε τους διοικητικούς και κομματικούς γραφειοκράτες, αλλάζουμε τον συσχετισμό στην ΕΛΜΕ.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΑΛΗΣ

 Παραμένουν σε ισχύ όλα τα αιτήματα του κλάδου όπως διαμορφώθηκαν από το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκαν από χιλ. εκπαιδευτικούς στις ΓΣ των ΕΛΜΕ του Σεπτεμβρίου του 13, επιβεβαιώθηκαν στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

·      Ενιαίο, δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο, με 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά..

·      Να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο Γαβρόγλου για το «Νέο Λύκειο», που το υποβαθμίζει σε «φροντιστήριο».

·      Αναβάθμιση των προγραμμάτων σπουδών, ώστε να εφοδιάζουν με ουσιαστικές γνώσεις και όχι μόνο δεξιότητες τους μαθητές να καλλιεργούν την κριτική σκέψη.

·      20 μαθητές στο τμήμα, 15 στις κατευθύνσεις και 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

·      Τεχνική Εκπαίδευση μετά τα 18, ενταγμένη εξ ολοκλήρου στο δημόσια τυπική εκπαίδευση, του Υπ. Παιδείας. Όχι στη θεσμοθέτηση των επιχειρήσεων ως «εκπαιδευτικών δομών». Τομείς και οι ειδικότητες, με βάση τις ανάγκες των μαθητών. Όχι στην υποταγή των ΕΠΑΛ στις επιταγές της αγοράς και των επιχειρηματικών συμφερόντων.

·      Επαγγελματικά δικαιώματα στους τίτλους σπουδών! Όχι στην κερδοσκοπία των πιστοποιήσεων και το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων! Όχι στη μαθητεία-φτηνή εργασία, που αντικαθιστά μόνιμες θέσεις εργασίας.

·     Να αποσυρθούν οι διατάξεις για τον χαρακτηρισμό των μη παρακολουθούντων, ή η δυνατότητα επιλογής έως 3 σχο- λείων μέσω του e-EPAL, που συντελούν σε κλείσιμο τμημάτων, σε πλεονάσματα εκπαιδ. και συρρίκνωση των ΕΠΑΛ.

·      Μόνιμοι διορισμοί τώρα, για την κάλυψη των εκρηκτικών αναγκών σε εκπαιδευτικούς και ειδικό προσωπικό.

·      Ισότιμα σχολεία στον τόπο κατοικίας του μαθητή, όχι στην αυτονομία και κατηγοριοποίηση

·      Όχι στην αξιολόγηση αποτίμηση σχολείων εκπαιδευτικών. Περιοδική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών. Όχι στην υποχρεωτική κινητικότητα προς «μη τυπική» εκπαίδευση.

·      Να αποσυρθεί η εγκύκλιος για τη 2η ξένη γλώσσα, Να ανοίξουν όλα τα τμήματα ανεξάρτητα του αριθμού των μαθητών.

·      Π. Δ. Σ. και Ενισχ. Διδασκαλία σε όλα τα σχολεία, με διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών και προσλήψεις αναπληρω- τών από την αρχή της χρονιάς.

·      Ένταξη των προσφυγόπουλων στην πρωινή σχολική ζώνη με όλες τις υποστηρικτικές δομές. Κατάργηση των ΔΙΕΠ.

·      5% του ΑΕΠ ή το 15% του προϋπολογισμού για την Παιδεία. Έκτακτη επιχορήγηση τώρα για τον εξοπλισμό και την συντήρηση των σχολ. υποδομών και την αντιμετώπιση των εξόδων των σχολείων, για τη σίτιση, ασφάλιση - υγεία των μαθητών μας.

:Οικονομικές – ασφαλιστικές διεκδικήσεις

·      Αυξήσεις στους μισθούς μας. Κανένας εργαζόμενος με λιγότερα από 1000€.

·      Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού με αναδρομική καταβολή των απωλειών από το 2013.

·      Αναδρομικός επανυπολογισμός των μισθολ. κλιμακίων από 1/1/2016 με τον μισθολογικό χρόνο των 16-17

·      Άμεση ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς σε μισθό, σύνταξη.

·      Αφορολόγητο στα 12.000€. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, της ανελέητης φόρο-ληστείας & λεηλασίας του εισοδήματός μας.

·      Γενναία οικονομική ενίσχυση των ασφαλ. μας ταμείων από το κράτος. Επιστροφή όλων των κλεμμένων αποθεματικών.

·      Ανατροπή του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντί-ασφαλιστικών νόμων.

·      Θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 25 χρόνια υπηρεσίας. Σύνταξη με 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας. Αυξήσεις στις συντάξεις και τα επικουρικά ταμεία.

·      STOP στη διάλυση της επικουρικής ασφάλισης, του μετοχικού ταμ. και την μείωση του εφάπαξ.

·      Αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, υγείας και περίθαλψης για όλους.

ΟΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΕΝΝΟΥΝΤΙΣ ΝΙΚΕΣ 

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Αυτό που ζούμε, δεν αντιμετωπίζεται, με την επιλογή ενός «καλού» κόμματος, που θα το ψηφί- σουμε και ως «μεσσίας» θα μας σώσει από την κρίση. Είμαστε σε άλλη εποχή του καπιταλισμού, δεν θα μας φέρει «πίσω» το κοινωνικό κράτος ως εργολάβος, κανένας κοινοβουλευτικός αγώνας, καμία κυβέρνηση και κανένα κόμμα. Τα δικαιώματά μας θα τα διεκδικήσουμε, θα τα επιβάλλουμε εμείς από τα κάτω, με σκληρούς, ανυποχώρητους, καλά οργανωμένους αγώνες, που θα οδηγήσουν σε πολιτικές λύσεις «άλλου» τύπου, όχι κοινοβουλευτικού. Ξεκινάμε με την ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος, έξω από το σχεδιασμό των YES-EE, ΑΔΕΔΥ, ώστε να γίνει ικανό να αναμετρηθεί με τις πολιτικές τους, να αναχαιτίσει και να ανατρέψει τα διαρκή κύματα αντιλαϊκών μέτρων, που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο. Αμφισβητώντας την παντοδυναμία τους, να ανιχνεύσει νέες περπατησιές στα μονοπάτια των νικηφόρων αγώνων του παρελθόντος και να προετοιμάσει, την πολιτική λύση, την τρίτη και καλύτερη «έφοδό» μας, προς το βασίλειο της «ελευθερίας».

 Πρόγραμμα δράσης της ΕΛΜΕ:

1.             Διαρκής καμπάνια ενημέρωσης, προς τους συναδέλφους και όλη την κοι- νωνία. Τακτικές περιοδείες σε σχολεία για την προετοιμασία και οργάνωση της αντίδρασής μας. Εκδηλώσεις με γονείς και μαθητές για τους στόχους του νέου Λυκείου και τις γενικότερες εξελίξεις στην εκπαίδευση.

2.          Απόφαση για Απεργία–Αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης / αυ- τοαξιολόγησης / αποτίμησης σχολικ. μονάδων και εκπαιδευτικών..

3.          πευθύνουμε πρόταση προς την ΟΛΜΕ για απεργιακή κινητοποίηση (24ωρη ή 48ωρη) με προοπτική κλιμάκωσης για την διεκδίκηση των παρα- πάνω οικονομικών και θεσμικών αιτημάτων μας.

4.          Συμμετέχουμε σε πανεργατικό, αγωνιστικό, συντονισμό για την ανα- τροπή των αντεργατικών πολιτικών, με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία στην εκπαίδευση και το ευρύτερο ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

5.          Μπαίνουμε μπροστά στους αγώνες των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλ- φων-αναπληρωτών για την εξίσωση των εργασιακών, ασφαλιστικών, εκπαιδευτικών δικαιωμάτων τους με τους μονίμους, για την ΑΜΕΣΗ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ τους. Παίρνουμει ειδικά μέτρα ενίσχυσης της συνδικαλιστικής τους δράσης και της συμμετοχής στην ΕΛΜΕ, με δημιουργία επιτροπής αγώνα ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ εντός της ΕΛΜΕ

6. Αποκαθιστούμε το κύρος, της ΕΛΜΕ «φέρνοντάς» την κοντά στα μέλη του, ενισχύουμε τα αμεσοδημοκρατικά του χαρα- κτηριστικά, αλλά και τηρούμε τις καταστατικές του υποχρεώσεις πχ τήρηση των πρακτικών των συνεδριάσεων του ΔΣ.

7. Αναρτούμε πανό στα σχολεία, αναδεικνύοντας την αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση-αποτίμηση και την ανάγκη για άμεσους μαζικούς διορισμούς..

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ  ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΜΗΝΥΜΑΤΑ - ΕΙΝΑΙ  Η  ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ

 Οι ΣΥΝΕΚ, αδρανοποιούν το σωματείο. Στο ΔΣ, επικαλούνται διαρκώς αστείες δικαι- ολογίες για να δυσκολεύουν τις συνεδριάσεις του, αμφισβητούν αποφάσεις ΓΣ και εξακολουθούν να μην τηρούν τα πρακτικά των συνεδριάσεων. Ήταν απόντες στις λι- γοστές κινητοποιήσεις της ΕΛΜΕ, και είχαν συμβολική παρουσία με κάποιο μέλος του ΔΣ σε παραστάσεις διαμαρτυρίας, λειτουργώντας και σε αυτές ως διαμεσολαβη- τές με τους «γνωστούς» τους στο Υπουργείο. Με το «ρεαλισμό» της κυβερνητικής διαχείρισης, στηρίζουν με απροκάλυπτο τρόπο την κυβέρνηση, τα μέτρα της και τις πρακτικές της. Τα κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΣΑ ισχυρίζονται ότι διεκδικούν από το κόμμα τους, όσα γράφουν στο φυλλάδιό τους, ενώ λειτουργούν αντίστροφα, έρχο- νται στο σωματείο με κομματική εντολή να αμβλύνουν τις αντιστάσεις μας και να προωθήσουν τις αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που παραγγέλνει ο ΟΟΣΑ και νο- μοθετεί η κυβέρνησή τους. Αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε αναφορά σε κρι- τική της κυβέρνησης, στις ανακοινώσεις της ΕΛΜΕ. Παρόμοια και η στάση των εκ- προσώπων τους στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, όπου δεν ψηφίζουν πλέον θέσεις που είχαν το 2015

 Η ΔΑΚΕ, παραδοσιακή «υπεύθυνη» κυβερνητική δύναμη, μπερδεύτηκε τα 2 τελευταία χρόνια, έγινε ο πιστότερος σύμμαχος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.(έχει και λίγο ΑΝΕΛ μέσα της). Υπηρετώντας ουσιαστικά τα συμφέροντα των εργοδοτών, βρίσκει την ευκαιρία να προωθήσει την υποταγή και την αδράνεια του κλάδου. Προετοιμάζει το έδαφος για την κυβερνητική επάνοδο της ΝΔ, βοηθώντας το ΣΥΡΙΖΑ να κάνει όση περισσότερη «βρομοδουλειά» προλάβει, ώστε να τα βρει έτοιμα. Για αυτό έχει καταντήσει ο βασικός συνεταίρος των ΣΥΝΕΚ στα ΔΣ της ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ, συγκροτώντας μαζί τους μία αρραγή κυβερνητική πλειοψηφία. Από κοινού οι δυο τους, μπλοκάρουν ή εκφυλίζουν την λειτουργία των σωματείων, αλλά και κάθε απόπειρα σύνταξης μιας αγωνιστικής διεκδίκησης, απόφασης και δράσης. Στο μόνο που διαγκωνίζονται με τα ΣΥΝΕΚ είναι στο ποιος θα ελέγξει περισσότερους διοικητικούς προϊστάμενους, διευθυντές και υποδιευθυντές, ενόψει του νέου γύρου αξιολόγησης, ώστε μέσω των πελατειακών σχέσεων που αναπτύσσουν, να ελέγχουν τα μυαλά, & τις αντιδράσεις μας, και τελικά τα σωματεία μας, Με επικίνδυνη ελαφρότητα τέλος, μπροστά στην ανάγκη διεύρυνσης της εκλογικής της δύναμης, η ΔΑΚΕ δε διστάζει να ρίχνει γέφυρες επικοινωνίας και νομιμοποίησης, σε εθνικιστικές, ρατσιστικές και φασίζου- σες αντιλήψεις.

 Η ΠΕΚ

(ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ) ή όποιο άλλο όνομα φέρει, για να «γλυτώσει» από το «αμαρτωλό» παρελθόν της, ψάχνει τρόπο να επανέλθει στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, διαβλέποντας ότι η περίοδος ΣΥΡΙΖΑ, φτάνει στο τέλος της. Είναι η σταθερή

7η ψήφος από τους 11 στο κυβερνητικό συμμαχικό μέτωπο της ηγεσίας της ΟΛΜΕ. Συμφωνώντας με την ουσία των μνημο- νιακών μεταρρυθμίσεων, διαγκωνίζεται και αυτή να κρατήσει τις θέσεις της στο διοικητικό-διευθυντικό μηχανισμό, πρωτο- στατεί δε σε ιδέες και προτάσεις, για την απορρύθμιση του ενιαίου και δημόσιου χαρακτήρα της Εκπαίδευσης.

 Η ΑΡΕΝ (ΜΕΤΑ) αφού συνκυβέρνησε ως τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ για 1 χρόνο, μιλάει τώρα διαρκώς στο όνομα του ενωτικού μετώπου για την ανατροπή της. Απόντες από τις λιγοστές κινητοποιήσεις της ΕΛΜΕ μας, δεν εννοούν ενότητα στη δράση, αλλά να βάλουμε πλάτη όλοι μαζί, (και οι «πατριωτικές» δυνάμεις, φλερτάροντας και με τον εθνικισμό), για να στήσουμε στην Εκπαίδευση, το νέο της κομματικό φορέα (ΛΑΕ), ώστε με το ίδιο σχέδιο του προκυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ, να φτάσουμε επιτέλους στην «καλή» ΑΡΙΣΤΕΡΗ κυβέρνηση, που πρόδωσε ο Τσίπρας. Επαναφέρει δηλ το από 60ετίας αποτυχημένο σε όλη την Ευρώπη σχέδιο του πάλαι ποτέ Ευρωκομμουνισμού, για αριστερή διαχείρηση του καπιταλιστικού συστήματος, που είχε δραματικά καταστροφικές συνέπειες για τα λαϊκά συμφέροντα, αφήνοντας παντού διαλυμένο το ταξικό εργατικό κίνημα.

 Η ΑΣΕ (ΠΑΜΕ), αρνείται κάθε κοινή δράση των αγωνιστικών δυνάμεων, για την οργάνωση ουσιαστικών διεκδικητικών αγώνων. Αρκείται σε συμβολικές επετειακές μορφές διαμαρτυρίας χωριστών δρόμων. Δεν πιστεύει στη δυναμική των αγώνων, θεωρεί ότι δεν μπορεί να επηρεάσει την ορμή και τη μαχητικό-

τητά τους γιατί αυτά θα έλθουν «μόνα» τους, όταν «γίνει επαναστα- τική η κατάσταση». Έτσι προτάσσει τις 24ωρες «προπονητικές» α- περγίες, υπό την συστημική νομιμότητα των ΑΔΕΔΥ & YES-EE, δια- τηρώντας μόνο το δικαίωμα του ξεχωριστού πλαισίου - συγκέντρω- σης, με μόνο στόχο την κομματική-εκλογική «επένδυση». Αυτή η τα- κτική, επιτείνει την απογοήτευση στους εργαζόμενους, ενώ η προσή- λωσή του να πνίγει κάθε εργατικό σκίρτημα χειραφέτησης που δεν

μπορεί να ελέγξει οργανωτικά, αφήνει ανενόχλητες εργοδοσία και κυ- βέρνηση να υλοποιούν τα αντεργατικά τους σχέδια.

Όπως πέρυσι στο ασφαλιστικό ή στην απεργία 30 Μάη με την «κοι- νωνική συμμαχία» της ΓΣΕΕ, έτσι και φέτος, διεμβόλισε την διακλα- δική απεργία της 1/11 πρωτοβάθμιων σωματείων του ιδιωτ. τομέα, περιφέροντας την δική του πρόταση στις 8 & στις 14 για να την κατα- θέσει τελικά στις 8 στα πόδια του Παναγόπουλου.

Γιατί Αριστερή ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ Καθηγητών;

1.     Γιατί διαβάζουμε «σωστά» την κοινωνία, όχι σαν να ήταν μια μεγάλη οικογένεια, αλλά όπως πραγματικά είναι, το σκληρό αποτέλεσμα της πάλης, διαφορετικών συμφερόντων, οργανωμένων κοινων. ομάδων, τάξεων.

2.     Γιατί απολογούμαστε μόνο σε εσένα. Είμαστε ανοικτή, ΕΝΩΤΙΚΗ,

συνεργασία καθηγητών με πολλές αντιλήψεις, αλλά κοινές δράσεις.

3.     Γιατί δεν μας γράφουν «άλλοι» τις θέσεις μας, αλλά όλοι μαζί μέσα στις συνελεύσεις μας, με συνδιαμόρφωση.

4.     Γιατί δεν είμαστε παράρτημα κανενός, ούτε στοχεύουμε στην ενίσχυση ενός κόμματος. Λειτουργούμε τοπικά στη Δ’ ΕΛΜΕ Αν Αττ, συνεργαζόμενοι γενικότερα σε θέματα της Εκπαίδευσης, με το πανελλαδικό δίκτυο των Αγωνιστικών ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ.

5.     Γιατί δεν πιστεύουμε στη σοφία του «ενός», «ηγέτη», αλλά στη σοφία των πολλών. χρειαζόμαστε λοιπόν τον εμπλουτισμό της δικής σου άποψης, τη στήριξη σου σε αυτό τον αγώνα.

6.     Γιατί δεν διεκδικούμε απλά ένα σταυρό (ψήφο) ανάθεσης, για να μας μετατρέψει σε «επαγγελματίες» εργολάβους, συνδικαλι- στές. Για αυτό εναλλάσσουμε στις θέσεις ευθύνης που μας εμπιστεύεστε, τα μέλη μας κάθε χρόνο.

7.     Γιατί πρέπει να αλλάξει ο συσχετισμός σε ΕΛΜΕ & ΟΛΜΕ. Να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη σου, να γίνουν, μπροστάρηδες στη διεκδίκηση των αναγκών μας. Είμαστε στην 1η γραμμή των αγώνων του κλάδου. (μπλοκάρισμα της αξιολόγησης – επανα- φορά των διαθεσίμων- κλπ) από το 2013 που ξεκινήσαμε.

8.     Γιατί απαιτούμε. Δεν επαιτούμε από κανένα «μέσο», «γνωστό», «αιρετό» ή «βουλευτή». Η Ιστορία δείχνει, ότι όταν διεκδικούμε δυναμικά, οργανωμένα, συλλογικά και όχι ατομικά, οι κατακτήσεις μας είναι βαθύτερες και μονιμότερες,

9.     Γιατί ενώ παλεύουμε το «καθημερινό», δεν ξεχνάμε το «μεγάλο» Η άμεση διεκδίκηση για το μισθό, τις συνθήκες εργασίας, και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, δεν υπηρετείται αποτελεσματικά, χωρίς την πάλη για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων, της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, την ανατροπή τελικά του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος που ζούμε.

10.  Γιατί δεν είναι κανονικότητα ούτε μονόδρομος, ούτε αναγκαίο, να ζούμε σε κρίση, φτώχια, εκμετάλλευση. Υπάρχει λύση έξω από αυτό το σύστημα.

11.  Γιατί δεν σου χαϊδεύουμε τα αυτιά. Είναι μεγάλη και η δική σου ευθύνη συναδέλφ-ισσα/-ε, όταν τα ανέχεσαι και αδιαφορείς.

Η τύχη σου είναι στα χέρια σου. Απ’ τη δική σου στάση θα κριθεί αν θα βρεθείς σε καλύτερο μετερίζι για τα δίκια σου.

Θα αποκαθηλώσουμε τους διοικητικούς και κομματικούς γραφειοκράτες; Θα αλλάξουμε το συσχετισμό στο νέο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ;

Αν ναι, δυνάμωσε τη φωνή μας με την φωνή σου! Έλα στις συνελεύσεις μας. Έλα στο σωματείο!

επικοινωνία:  Τηλ: 6980488698.   mail: arsimpar@gmail.com    blog: http//arsimpar.blogspot.gr/

Aντιεκπαιδευτικές οι αλλαγές της κυβέρνησης για το Λύκειο, άμεση ΑΠΟΣΥΡΣΗ τους

Aντιεκπαιδευτικές οι αλλαγές της κυβέρνησης για το Λύκειο, άμεση ΑΠΟΣΥΡΣΗ τους

Αφαιρείται μια τάξη από την αναγκαία εκπαίδευση όλων των παιδιών, η  Γ τάξη του Γενικού Λυκείου που μετατρέπεται σε «προπαρασκευαστική» για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αντί για τη γενική, σύγχρονη και ολοκληρωμένη εκπαίδευση όλων των παιδιών στα πλαίσια ενός ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν, δωδεκάχρονου σχολείου, βαθαίνει ακόμη περισσότερο ο διαχωρισμός του διπλού δικτύου γενικής – τεχνικής εκπαίδευσης,  ενώ διαμορφώνεται νέος διχασμός εντός των μαθητών της γενικής εκπαίδευσης.

 Ως μοναδικά μαθήματα γενικής παιδείας που διδάσκονται όλοι οι μαθητές της Γ Λυκείου παραμένουν μόνο η Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, τα θρησκευτικά και η φυσική αγωγή, ενώ  αυξάνει η ύλη των μαθημάτων προσανατολισμού, πράγμα που στερεί τα παιδιά από την παροχή των απαραίτητων επιστημονικών γνώσεων αλλά και καθιστά δύσκολη την παρακολούθηση τους από όλα. Ταυτόχρονα η πρόταση αυτή θα επιφέρει αλλαγές στην Α και Β Λυκείου,  στα μαθήματα και τη διδασκαλία τους.

Πιο λίγοι μαθητές θα μπορούν να αποκτήσουν το απολυτήριο αφού προστίθενται νέοι εξεταστικοί φραγμοί. Το 40% του βαθμού του απολυτηρίου του Γενικού Λυκείου, θα προκύπτει από εξετάσεις στα τέσσερα εξάωρα μαθήματα των πανελλαδικών με θέματα εξωτερικά του σχολείου, σε ομάδες σχολείων (ανά Διεύθυνση), που θα επιτηρούνται και θα βαθμολογούνται από καθηγητές άλλων σχολείων.

Διαμορφώνεται η βάση για την υποβάθμιση του απολυτηρίου των ΕΠΑΛ, αφού αναφέρεται ότι ο παραπάνω τρόπος εξετάσεων για την απόκτηση του απολυτηρίου στα Γενικά Λύκεια, του δίνει «τη σοβαρότητα που του αξίζει» ώστε με αυτό «να αναζητήσουν μια θέση στο Δημόσιο ή και στον ιδιωτικό τομέα». Και επιπλέον γιατί το απολυτήριο των ΕΠΑΛ δεν θα μπορεί να οδηγήσει στην εισαγωγή σε κάποιο τμήμα (ΤΕΠ), χωρίς πανελλαδικές εξετάσεις. Οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ θα πηγαίνουν στα διετή προγράμματα που δημιουργούνται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση επιπέδου 5 και όσοι θέλουν να εισαχθούν σε κάποιο Τμήμα μιας Σχολής θα μπορούν μόνο μέσω πανελλαδικών εξετάσεων.

Ο χωρισμός των πανεπιστημιακών τμημάτων ουσιαστικά «σε χαμηλής και υψηλής ζήτησης, όχι μόνο αντίκειται σε όποια μορφωτική διάσταση αλλά γίνεται με αγοραίους όρους προσφοράς και ζήτησης.

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών μέσα σε αυτό το τοπίο θα επιδεινωθεί και στο διδακτικό και στο εργασιακό επίπεδο. Στην υπάρχουσα εργασιακή υποβάθμιση θα προστεθεί και η εργασιακή ομηρία με τη μείωση ωρών και αντικειμένων. Επιπλέον η απόσπαση της Γ τάξης από το Λύκειο και τη γενική παιδεία και η πλήρης διαφοροποίηση του Γενικού Λυκείου από τα ΕΠΑΛ, διαμορφώνει τη βάση  και για την κατηγοριοποίηση των εκπαιδευτικών. 

Οι νέοι εξεταστικοί φραγμοί και ο εντεινόμενος ανταγωνισμός θα οδηγήσουν στη νέα γιγάντωση των φροντιστηρίων και της παραπαιδείας.

Η πρόταση του υπουργείου παιδείας για τη Γ Λυκείου, αντιστοιχίζεται στις κατευθύνσεις των συνολικότερων αντιδραστικών αλλαγών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που ξεκίνησαν με το νόμο Γαβρόγλου και θα ολοκληρωθούν το Σεπτέμβριο του 2019, με την αλλαγή του χάρτη των σχολών και τη δημιουργία σχολών, τμημάτων, προγραμμάτων και πτυχίων πολλών ταχυτήτων. 

Το νσχ συνδέεται άμεσα με τις αλλαγές συνολικά στην εκπαίδευση και την εργασία των εκπαιδευτικών

Οι ομάδες σχολείων για τις απολυτήριες εξετάσεις είναι και η βάση που θα γίνεται η αυτοαξιολόγηση των σχολείων από το Σεπτέμβρη, αλλά και μοχλός αξιολόγησης-αυτοαξιολόγησης  των εκπαιδευτικών αργότερα. Μικρότερο Γενικό Λύκειο είναι ένα Λύκειο προσαρμοσμένο στις περικοπές για να βγαίνουν τα δημοσιονομικά πλεονάσματα. Η αδυναμία συγκρότησης τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού με βάση και την Υ.Α για συγκρότηση τμημάτων με ελάχιστο αριθμό μαθητών θα οδηγήσει στη συρρίκνωση τμημάτων- σχολείων και τη μείωση θέσεων εργασίας. Το αντιεκπαιδευτικό νσχ συνδέεται με την υπονόμευση των ΕΠΑΛ, το Προσοντολόγιο – λαιμητόμο αξιολόγησης και υπόσχεση διορισμών, με τη μισθολογική καθήλωση των εκπαιδευτικών. Την ίδια στιγμή τα συνεχή γιούρογκρουπ και οι μεταμνημονιακές αξιολογήσεις των δανειστών που εντείνονται αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση είναι εποπτευόμενη από την ΕΕ, οι αντιλαϊκές πολιτικές καλά κρατούν, ενώ τα σκληρά προαπαιτούμενα (πλειστηριασμοί, ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρυθμίσεις, λιτότητα σε μισθούς και συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, κ.ά.), την εφαρμογή των οποίων απαιτούν  επιβεβαιώνουν ότι πολιτική της κυβέρνησης είναι σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Είναι η ίδια πολιτική που φέρνει ξανά τις βασικές διεκδικήσεις του κλάδου στην πρώτη γραμμή.

Με πανεκπαιδευτικό μέτωπο με γονείς, μαθητές,

αναπληρωτές, αδιόριστους  και φοιτητές μπορούμε να νικήσουμε !

Τον περσυνό Μάρτιο και το φετινό Ιανουάριο με πρωτοβουλία αναπληρωτών, ΕΛΜΕ, Συλλόγων Π.Ε., και φοιτητικών συλλόγων δόθηκαν μεγάλοι αγώνες ενάντια στο προσοντολόγιο που διεκδίκησαν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, μόνιμους μαζικούς διορισμούς αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Έγιναν κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις, Γ. Σ. μέσα στο υπουργείο,  κατάληψη της Πρυτανείας στην Αθήνα μετατρέποντάς την σε κέντρο του αγώνα κόντρα στην τυπική διαμαρτυρία για την "τιμή των όπλων" και ανέδειξαν για το κίνημα τις δυνατότητές του όχι μόνο να διατυπώνει σχέδια αγώνων, αλλά και να τα υλοποιεί. Αυτοί οι αγώνες είναι ελπιδοφόροι και ανοίγουν δρόμους.

Οι εκπαιδευτικοί να γίνουμε πρωταγωνιστές στις διεκδικήσεις του κλάδου

Αν δεν ανακόψουμε την εφ’ όλης της ύλης επίθεση που δέχονται το δημόσιο σχολείο και οι εκπαιδευτικοί, κινδυνεύουμε ως εργαζόμενοι, όχι μόνο να βρεθούμε σε δυσμενέστερη θέση, αλλά και να δυσκολέψουν οι όροι ανάπτυξης του κινήματος. Δυνατότητες για μια αποφασιστική απάντηση μπορούν να υπάρξουν μόνο αν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί γίνουν πρωταγωνιστές και πάρουν την υπόθεση των αγώνων στα χέρια τους.

Το προηγούμενο διάστημα επανειλημμένα είχαμε ασκήσει κριτική στην πλειοψηφία της ΟΛΜΕ, των ΔΑΚΕ–ΣΥΝΕΚ με τη στήριξη και της ΠΕΚ, για συγκάλυψη της αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής Κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ. Αυτή η πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις προτάσεις διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ. Θέλει συνολική πρόταση αγώνα και αποφασιστική διάταξη δυνάμεων. Η πρόταση Γαβρόγλου για το Λύκειο είναι γνωστή από το Σεπτέμβρη. Με την απραξία του το ΔΣ της ΟΛΜΕ έδωσε πολιτικό χρόνο στην κυβέρνηση, αφήνοντας τον κλάδο απροετοίμαστο. Επιπλέον τώρα όλοι μαζί καταψήφισαν την πρόταση των Παρεμβάσεων να τεθούν στη συνάντηση με τον Γαβρόγλου (20/3) και τα άλλα αιτήματα του κλάδου και να συμπεριληφθούν στην εισήγηση, ώστε να προταχθούν μαζί με την απόσυρση του νσχ, στις κινητοποιήσεις.

·            Να ξεπεράσουμε την κατάσταση της απραξίας που επικρατεί στον κλάδο. Δεν μας αντιστοιχεί η «άνευ όρων παράδοση» που μας οδηγεί η ηγεσία της ΟΛΜΕ. Η κυβέρνηση επέλεξε την προώθηση αντιεκπαιδευτικών μέτρων αυτή την περίοδο. Δεν έχουμε την πολυτέλεια  επιλογής του χρόνου. Η μάχη πρέπει να δοθεί τώρα!

·            Να πάρουμε μαζικά μέρος  στις Γ.Σ. και να ψηφιστεί η εισήγηση της ΟΛΜΕ, σαν το πρώτο βήμα για να ξεκινήσει ο αγώνας. Να στηριχτούν στην πράξη η 24ωρη απεργία και τα συλλαλητήρια από όλους .

·            Η εισήγηση της ΟΛΜΕ που απαιτεί την απόσυρση του  νσχ,  να συμπληρωθεί με τα αιτήματα για:

1.       Μαζικούς μόνιμους διορισμούς όλων των αναπληρωτών με βάση αποκλειστικά το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, καμιά απόλυση αναπληρωτή. Όχι στο προσοντολόγιο

2.       20 μαθητές στο τμήμα - 15 στις Ομάδες Προσανατολισμού -10 στα εργαστήρια.

3.       Όχι στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση - οργανώνουμε απεργία – αποχή. 

4.       Επαναφορά του ωραρίου στα προ του 2013.

5.       Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, επαναφορά του 13ου-14ου μισθού και απόδοση των αναδρομικών, να γίνουν δεκτά τα αιτήματα για τους πρώην διαθέσιμους.

6.       Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου – αντιασφαλιστικών νόμων, σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας, όχι περικοπές στους συνταξιούχους μετά το 2016.

7.       Όλα τα προσφυγόπουλα στην πρωινή ζώνη των σχολείων.

8.       Ενιαίο δωδεκάχρονο, δημόσιο και δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά και όλους τους εκπαιδευτικούς.

·            Η 24ωρη απεργία, οι συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια πρέπει να πετύχουν. Συμβολή στην επιτυχία τους θα είναι οι Γ.Σ. να αποφασίσουν αγωνιστική κλιμάκωση, νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ  και Γ.Σ. προέδρων, μετά την 24ώρη απεργία και τις οποίες η ΟΛΜΕ αρνήθηκε να συμπεριλάβει στην εισήγησή της. Ο αγώνας να κλιμακωθεί όλες τις μέρες συζήτησης του νσχ. για το Λύκειο, στη Βουλή με συγκεντρώσεις και πανελλαδική συγκέντρωση στην Αθήνα, καταλήψεις, απεργίες αλλά και με νέα κλιμάκωση αμέσως μετά τις γιορτές του Πάσχα και μέσα στις εξετάσεις, αν η κυβέρνηση συνεχίσει να μην δεσμεύεται στις διεκδικήσεις του κλάδου.

Οι εκπαιδευτικοί να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας, με  αποφάσεις συνέχισης και κλιμάκωσης!

Όλοι – όλες στις Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ μας την Παρασκευή 29/3 στις 14.00 στο 1^Ο ΓΕΛ Ν. Ιωνίας.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΣ

 Οι εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας για «τη νέα Γ΄ Λυκείου και το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ» που θα ψηφιστούν ως το Δεκέμβριο του 2018 και θα εφαρμοστούν για τους μαθητές της φετινής Β’ Λυκείου, είναι σε αντιεκπαιδευτική κατεύθυνση.

Διαχρονική θέση της ΟΛΜΕ είναι ότι το Λύκειο πρέπει να εξασφαλίζει την αυτονομία και να διατηρεί το μορφωτικό του χαρακτήρα για όλα τα παιδιά και να μην συνδέεται με τις πανελλαδικές εξετάσεις και το σύστημα πρόσβασης στην Γ/θμια εκπαίδευση.

Είμαστε αντίθετοι στη συρρίκνωση της γενικής εκπαίδευσης του Λυκείου, στη δραματική μείωση των γνωστικών αντικειμένων, στη μετατροπή του σε προθάλαμο για την Ανώτατη εκπαίδευση και στην αποδόμηση του μορφωτικού του χαρακτήρα .

 Με το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας:

·         Υποβαθμίζεται η γενική παιδεία στο Λύκειο, που ήδη έχει πληγεί τραγικά.

·         Μειώνεται η διδασκαλία βασικών γνωστικών αντικειμένων σε όλα τα πεδία των επιστημών, με αποτέλεσμα να είναι ελλειμματική η μάθηση και η απόκτηση των απαραίτητων γνώσεων των μαθητών.

·         Ακρωτηριάζεται η τριετής δομή του Λυκείου με την μετατροπή της Γ΄ τάξης σε προπαρασκευαστικό έτος για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

·         Φροντιστηριοποιείται πλήρως η όλη λειτουργία της Γ΄ τάξης και υπονομεύεται ο παιδαγωγικός χαρακτήρας του Λυκείου. Είναι αποπροσανατολιστική η επιχειρηματολογία του Υπουργείου Παιδείας περί «κατάργησης» των φροντιστηρίων, αφού η ιδιωτική παραπαιδεία θα αυξηθεί με τις νέες εξεταστικές διαδικασίες για το απολυτήριο και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό για την εισαγωγή σε μια σχολή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

·         Μεταφέρεται το βάρος της επιλογής του μαθητή και μάλιστα για συγκεκριμένο Τμήμα κάποιας σχολής, σε μικρότερη ηλικία ενώ ταυτόχρονα περιορίζονται δραστικά οι δυνατότητες επιλογής. Διευρύνονται οι μορφωτικές και κοινωνικές ανισότητες.

·         Αυξάνεται το άγχος των εξετάσεων με την οργάνωση τους σε επίπεδο δήμων και νομών για την απόκτηση απολυτηρίου και σε πανελλήνιο επίπεδο για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ απορρίπτει το σχέδιο για το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ζητάει την απόσυρσή του.

Πρόγραμμα δράσης

1). Επιδιώκουμε ο αγώνας μας ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές αλλαγές να πάρει πανεκπαιδευτικά  χαρακτηριστικά.  Συνάντηση συντονισμού την  Τρίτη 26/3 (είμαστε ανοικτοί σε άλλη πρόταση) στα γραφεία της ΟΛΜΕ, στις 6.00 μ.μ. με ΑΣΓΜΕ, Ενώσεις Γονέων, Συλλόγους Γονέων, ΔΟΕ,  Μαθητικά Συμβούλια.

2). Συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια  σε όλες τις πόλεις την Παρασκευή 29/3 (είμαστε ανοικτοί σε άλλη πρόταση) από κοινού με εκπαιδευτικούς φορείς (γονείς, μαθητές κλπ). Στην Αθήνα συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 12.00 μ. Το Δ.Σ. προκηρύσσει τρίωρες στάσεις 11.00 π.μ. με 2.00 μ.μ. για τον πρωινό και 2. 00 μ.μ. με 4.00 μ.μ. για τον απογευματινό κύκλο μαθημάτων. Οι ΕΛΜΕ να εξετάσουν τη δυνατότητα να προκηρύξουν και πρόσθετες τρίωρες στάσεις.

3). 24ωρη απεργία και πανελλαδική συγκέντρωση στην Αθήνα την Παρασκευή  12/4  στις  12.00 μ. στα Προπύλαια. Τα έξοδα μετακίνησης των συναδέλφων θα καλυφτούν από την ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ.

4). Σε περίπτωση που το Υπουργείο Παιδείας  καταθέσει το νσχ  στη Βουλή  σε προηγούμενη ημερομηνία, η 24ωρη απεργία και πανελλαδική συγκέντρωση να πραγματοποιηθούν  την ημέρα έναρξης της συζήτησης στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων.

5). Για την ενημέρωση της κοινωνίας και την καλύτερη οργάνωση του αγώνα η ΟΛΜΕ και οι ΕΛΜΕ θα αξιοποιήσουν μια σειρά δραστηριότητες  : συνεντεύξεις τύπου, έκδοση αφίσας, γράμμα προς τους μαθητές, γράμμα προς τους καθηγητές, ανάρτηση πανό στα σχολεία, παραστάσεις διαμαρτυρίας στις Διευθύνσεις και τις Περιφέρειες, οργάνωση τοπικών συλλαλητηρίων κ.ά.

6). Νέες Γενικές Συνελεύσεις και Γ.Σ. προέδρων εκτίμησης και κλιμάκωσης αμέσως μετά την 24ωρη απεργία.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΠΑ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μεταρρυθμίσεις και περικοπές στην εκπαίδευση στην Ελλάδα,

πως προχωρούν και πως την επηρεάζουν.

Το παράδειγμα των ΗΠΑ και οι συνέπειες εκεί της εφαρμογής

ανάλογων με την Ελλάδα μεταρρυθμίσεων.

Την Τετάρτη 27/3/2019 στις 7μμ, στο 1ο ΓΕΛ Ν.Ιωνίας,

θα προβάλουμε αποκαλυπτικό οπτικοακουστικό υλικό εστιασμένο

 στις αλλαγές και την επίδρασή τους στην Δημόσια Εκπαίδευση στις ΗΠΑ.

 Θα ακολουθήσει ανοικτή συζήτηση με σκοπό να ανιχνεύσουμε δρόμους

για το ρόλο και την παρέμβαση του εκπαιδευτικού κινήματος.

Η ΑΡ. ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ Καθ. για την ανακοίνωση-καταγγελία της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ για τις 12/2

 Η ΑΡ. ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ Καθ. για την ανακοίνωση-καταγγελία της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ Δ’Αν. Αττ. για το συλλαλητήριο στις12/2 για τη άρση του συνταγματικού κωλύματος μονιμοποίησης των συμβασιούχων του Δημοσίου.

          Τη Δευτέρα 28/1/19 οι δύο εκπρόσωποι της ΑΣΕ-ΠΑΜΕ στο ΔΣ της Δ’ Ελμέ Ανατολικής Αττικής κατέθεσαν ένα κείμενο – πλαίσιο που αιτιολογούσε την ανάγκη στήριξης της πρότασης σωματείων και ομοσπονδιών για την άρση της συνταγματικής απαγόρευσης αναφορικά με τη μονιμοποίηση συμβασιούχων του Δημοσίου. Το κείμενο καλούσε επίσης την ΕΛΜΕ να συμμετέχει στη σύσκεψη που οργανωνόταν από τα εν λόγω σωματεία στις 30-1-19 ώστε να οριστικοποιηθεί τόσο η πρόταση όσο και οι μορφές στήριξής της προτείνοντας απογευματινό συλλαλητήριο την ημέρα και ώρα που θα συζητηθεί στη Βουλή η αντίστοιχη πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ δηλ τη 12η Φεβρουαρίου.

           Η Αριστερή Συμπαράταξη Καθηγητών μέσω της εκπροσώπου τη στο ΔΣ , αφού επιβεβαίωσε τη στήριξη της παράταξης στο δίκαιο αίτημα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων και ευρύτερα στο αίτημα για σταθερή και μόνιμη εργασία όλων , γεγονός που αποτυπώθηκε έμπρακτα στη μαχητική συμμετοχή όλων των μελών της συμπαράταξης στις πρόσφατες επαναλαμβανόμενες μαζικές  κινητοποιήσεις συναδέλφων αναφορικά με το ζήτημα του προσοντολόγιου, εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για το αν η πρωτοβουλία αυτή για τη συνταγματική αναθεώρηση  μπορεί να  ενισχύσει τα εργατικά αιτήματα. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι οι συσχετισμοί στο Κοινοβούλιο και την κοινωνία είναι αρνητικοί για τα εργατικά συμφέροντα θέση που αναγνωρίζει και το ΚΚΕ. Δεν έχει γίνει κάποια σοβαρά οργανωμένη αγωνιστική προετοιμασία που να “ στριμώχνει ‘’ την κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα με κίνδυνο αυτή η πρωτοβουλία αντί να μπορέσει να επιβάλλει το στόχο της, την άρση δηλ της συνταγματικής απαγόρευσης σχετικά με τη νομιμοποίηση των συμβασιούχων στο Δημόσιο  να διευκολύνει ενδεχομένως την κυβέρνηση νομιμοποιώντας τη δεδηλωμένη πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε άλλες αντιδραστικές και εχθρικές για τα εργατικά συμφέροντα αναθεωρήσεις άρθρων του συντάγματος.

Η ψηφοφορία που έγινε  στο ΔΣ αφορούσε στη συμμετοχή της Ελμέ στη σύσκεψη στις 30-1-19  και αποφασίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη μας να παραστούμε ως παρατηρητές, όπως και έγινε , προκειμένου να έχουμε άποψη για το τι θα συζητιόταν εκεί. Καμία απόφαση δεν πάρθηκε από το ΔΣ επί του περιεχομένου και των επικείμενων αποφάσεων της σύσκεψης.

Με έκπληξη ωστόσο διαπιστώσαμε την Παρασκευή 8/2/19 , πριν τη συνεδρίαση του νέου ΔΣ της Ελμέ, ότι κυκλοφορεί ανακοίνωση της ΑΣΕ ΠΑΜΕ Δ Ανατολικής Αττικής που μέσα από ένα λίβελο αβάσιμων και ψευδών κατηγοριών εγκαλεί τους συνδικαλιστές της Αριστερής Συμπαράταξης ότι “ στηρίζουν την αντιλαϊκή πολιτική της ελαστικής εργασίας της ΕΕ και των αστικών κομμάτων ‘’ και αποδίδει στην εκπρόσωπό μας στο ΔΣ λόγια που ποτέ δεν είπε και προθέσεις που ποτέ δεν υπονόησε.

            Η ανακοίνωση της ΑΣΕ ΠΑΜΕ, σε μια συγκυρία κρίσιμη για τα εργατικά αιτήματα έρχεται να δυναμιτίσει για άλλη μια φορά κάθε απόπειρα αγωνιστικής συσπείρωσης που χρειάζεται το σωματείο. Αποτελώντας ένα μνημείο  συκοφαντίας και παραπληροφόρησης με δεδομένο ότι και στηρίξαμε με επιφυλάξεις, το συλλαλητήριο στις 12/2 και συμμετείχαμε σε αυτό, φαίνεται ότι μοναδικό στόχο έχει να σπιλώσει την Αριστερή Συμπαράταξη της οποίας η πλατιά απήχηση, όπως έδειξαν και τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, φαίνεται ότι έχει αρχίσει να ενοχλεί... Ο κόσμος όμως της εργασίας έχει ανάγκη από μια δημιουργική σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και την καλλιέργεια ενός κλίματος εμπιστοσύνης ανάμεσα στους αγωνιστές που βλέπει να παλεύουν για τα συμφέροντά του ώστε να πλαισιώσει αποφασιστικά τον αγώνα. Η τεχνητή περιχαράκωση με βαριές και ανυπόστατες συκοφαντίες που επιχειρούν να καλύψουν την ένδεια πολιτικών επιχειρημάτων μόνο  εμπόδια βάζει στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και στην δυνατότητα κατάκτησης νικών.

Ο μάχη για το προσοντολόγιο δείχνει το δρόμο… Η καρδία και η κλιμάκωση του αγώνα χτυπάει σε πρωτοβουλίες όπως το Συντονιστικό των Αναπληρωτών (στο οποίο παρεμπιπτόντως η παρουσία της ΑΣΕ ΠΑΜΕ μάλλον τυπική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί) με την πλατιά συμμετοχή και συνδιαμόρφωση αποφάσεων του ίδιου του κόσμου της ελαστικής εργασίας και όχι απλά με την ανάθεση της επίλυσης του προβλήματος στην κοινοβουλευτική διαχείριση  από ένα κόμμα και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο. Έκαστος εφ ω ετάχθη….

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

για το συλλαλητήριο των συνδικαλιστικών οργανώσεων στις 12 Φλεβάρη.

Η πρωτοβουλία συντονισμού σωματείων που έγινε στις 30/1/19, με πρωτοβουλία των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, καταλήγει στο αίτημα προς τα κόμματα της Βουλής, να υποστηρίξουν στην αλλαγή του Συντάγματος, την κατάργηση στο άρθρο 103 της ρύθμισης για απαγόρευση της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Παρουσιάζεται δε από τις δυνάμεις αυτές, ως η φυσική συνέχεια και κλιμάκωση του κινήματος των εκπαιδευτικών – αναπληρωτών αλλά και όλων των συμβασιούχων στο δημόσιο.

Η Αριστερή Συμπαράταξη Καθηγητών που συμφωνεί απόλυτα με την άρση αυτής της απαγόρευσης, που θεωρεί δίκαιή, κοινωνικά ωφέλιμη και αναγκαία την μονιμοποίηση των συμβασιούχων του Δημοσίου όπως και το δικαίωμα όλων για σταθερή και μόνιμη εργασία, δεν εξαντλεί  τους αγώνες και τις προσπάθειές της στα πλαίσια μιας πρωτοβουλίας «εντός» της Βουλής και ενός συλλαλητηρίου «εκτός» της.

Πάνω στην πρωτοβουλία αυτή λοιπόν, διατυπώνουμε τις εξής παρατηρήσεις-επιφυλάξεις:

1. Το αίτημα υποστήριξης προς τα κόμματα για την αλλαγή του συντάγματος, δεν αποτελεί την κλιμάκωση του κινήματος των εκπαιδευτικών – αναπληρωτών αλλά και όλων των συμβασιούχων στο δημόσιο. αλλά αντίθετα αποκλιμακώνει αυτόν τον αγώνα, τον αντικαθιστά από κοινοβουλευτικές διεργασίες σε δυσμενή συγκυρία για τους εργαζόμενους και υποτάσσει τη δράση των σωματείων και του εργατικού κινήματος στην υπηρέτηση μιας κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας αντί να επιδιώκει τη μεγιστοποίηση των αγώνων για να αυξήσει την πολιτική πίεση προς κάθε κατεύθυνση (κυβέρνηση, κόμματα) προκειμένου να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του κινήματος.

·         Το κίνημα έχει εμπειρία για το πως καθόρισε ακόμα και τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης όταν με τη μεγάλη απεργία του 2006 και το φοιτητικό κίνημα του 2006-07 πέτυχαν να σπάσουν την πολιτική συμφωνία των συστημικών κομμάτων κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και να ακυρώσουν τη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 (ιδιωτικά ΑΕΙ), της άρσης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και της περιβαλλοντικής εκμετάλλευσης – καταστροφής των δασών. Τότε το κίνημα δεν υπέβαλε προτάσεις στα κόμματα αλλά γιγάντωσε ένα μεγαλειώδη αγώνα με διάρκεια, απεργιακή κλιμάκωση, καταλήψεις και κάθε άλλη μορφή και νίκησε.

·         Σοβαρή πρόταση κλιμάκωσης του αγώνα, από την  μεριά των σωματείων, είναι η διεύρυνση των αιτημάτων ώστε να ενοποιούν τους εργαζόμενους, το πολιτικό τους βάθεμα ενάντια σε όλη τη αντεργατική επίθεση και τους υπεύθυνους της, Κυβέρνηση ΕΕ κεφάλαιο, είναι η διεύρυνση του μετώπου ενάντια στην ελαστική εργασία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με όλους τους συμβασιούχους στο δημόσιο, είναι ο συντονισμός μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, ΚΥΡΙΩΣ όμως είναι η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου αγωνιστικού σχεδίου με εξορμήσεις, αναβαθμισμένες μορφές αγώνα, που  θα οδηγούν στην καλή οργάνωση απεργιών με ανυποχώρητη διάθεση και όχι η εξάντληση αυτού του αγώνα σε ένα συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή, για να κατατεθεί στα κόμματα η πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης. Ώστε  “να διαπιστώσουμε το ποιο κόμμα υποστηρίζει αυτή την πρόταση και ποια όχι”,

·         Άλλωστε αυτή την τακτική δεν την βλέπουμε πρώτη φορά, την ζήσαμε και πριν από δύο χρόνια, με την πρωτοβουλία των 500 σωματείων, στην οποία συμμετείχαν και αρκετά σωματεία με πρωτοβουλία των δυνάμεων των Παρεμβάσεων, στο όνομα της προοπτικής ταξικού συντονισμού, για την ανάπτυξη των αγώνων. Και που κατέληξε αυτή η πρωτοβουλία; Απλά στην κατάθεση πρότασης νόμου προς τα κόμματα της Βουλής για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και τον κατώτερο μισθό, με ένα συλλαλητήριο στη Βουλή, όχι ως αφετηρία κλιμάκωσης, αλλά ως επίλογο οποιασδήποτε αγωνιστικής πρωτοβουλίας στη συνέχεια.

·         Θεωρούμε εξάλλου ότι αυτές οι τακτικές υποτάσσουν το εργατικό κίνημα στην υποστήριξη κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών, (που μπορεί να εκλαμβάνονται ως έμμεση ενίσχυση κοινοβουλευτικών  κομμάτων, σε προεκλογική περίοδο μάλιστα), νομιμοποιούν την επιχειρουμένη συνταγματική αναθεώρηση, παραγνωρίζοντας τον αρνητικό κοινωνικό συσχετισμό που επικρατεί σήμερα για το εργατικό κίνημα. Όποιος αλήθεια πιστεύει ότι μπορεί το κίνημα σήμερα, με τέτοιο συσχετισμό, με «μεμονωμένες συμβολικές» πρωτοβουλίες, με «ένα» απογευματινό συλλαλητήριο, να αποσπάσει θετικές για τους εργαζόμενους  συνταγματικές ρυθμίσεις, τι άλλο καλλιεργεί στους εργαζόμενους, εκτός από αυταπάτες για το ρόλο του εργατικού κινήματος και τον πραγματικό ρόλο της Βουλής; Να θυμίσουμε επίσης, ότι στο προς αναθεώρηση επίμαχο άρθρο 103 του συντάγματος, προβλέπεται η μονιμότητα των Δ.Υ. Το να ζητάει το συνδικαλιστικό κίνημα την αναθεώρησή του με βάση το δοσμένο συσχετισμό στην κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, το πιθανότερο είναι να μας γυρίσει μπούμερανγκ.

2. Η πρόταση για την άρση της συνταγματικής απαγόρευσης, για μετατροπή των συμβασιούχων σε εργαζόμενους αορίστου χρόνου δεν είναι η συνέχεια και κλιμάκωση του κινήματος για τη μονιμοποίηση των αναπληρωτών, αλλά οπισθοχώρηση. Το κίνημα των αναπληρωτών, όπως έδειξαν οι πρόσφατες κινητοποιήσεις, έχει υιοθετήσει πιο αναβαθμισμένα αιτήματα, δε ζητάει απλά τη μετατροπή των συμβάσεων των αναπληρωτών σε αορίστου χρόνου αλλά απαιτεί τον άμεσο μόνιμο διορισμό όλων ΤΩΡΑ με έστω και μία σύμβαση αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία τους. Η σύνδεση της μονιμοποίησης των αναπληρωτών με τη συνταγματική αναθεώρηση, μπορεί να διευκολύνει την κυβέρνηση και το Υπ Παιδείας να επικαλεστεί για την άρνηση του μόνιμου διορισμού των αναπληρωτών, την “απαγόρευση από το Σύνταγμα” ενώ κάτι τέτοιο, είναι απολύτως αδικαιολόγητο και ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ στους εκπαιδευτικούς.

3. Η σύσκεψη που οργανώθηκε στις 30 Γενάρη με πρωτοβουλία 110 σωματείων και Ομοσπονδιών, δε έγινε σε ισότιμη βάση με τη δυνατότητα να συνεισφέρουν, όλα τα σωματεία με τις θέσεις και προτάσεις τους και να καταγραφούν οι θέσεις τους ισότιμα στα ανακοινωθέντα. Έχοντας εμπειρία από τη συμμετοχή μας και σε άλλους συντονισμούς σωματείων, έχουμε να παρατηρήσουμε την διαφορά, ότι το δελτίο τύπου αυτής της πρωτοβουλίας συντονισμού, δεν υπήρξε αντικείμενο συνδιαμόρφωσης, από όλους τους συμμετέχοντες, με ένα ζωντανό ισότιμο δημιουργικό και ταξικά αλληλέγγυο τρόπο, αλλά φαίνεται σαν να ήταν έτοιμο από πριν, προκαθορισμένο. Στο βαθμό  όμως που τα σωματεία αυτά είναι ειλικρινώς ανοιχτά, σε μια πραγματική προσπάθεια ταξικού αγωνιστικού συντονισμού, αντιπροτείνουμε μια ανοιχτή πρωτοβουλία συντονισμού σωματείων από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα σε ισότιμη βάση, για την οργάνωση της πραγματικής κλιμάκωσης του αγώνα.

Με βάση τα ανωτέρω λοιπόν, ενώ στηρίζουμε το αίτημα για την άρση της συνταγματικής απαγόρευσης, εκφράζουμε πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για  το σκεπτικό, τον σχεδιασμό και την  αποτελεσματικότητα της πρωτοβουλίας αυτής, που θεωρεί κλιμάκωση την κινητοποίηση στις 12/2. Παρά τις ανωτέρω επιφυλάξεις, στηρίζουμε αυτό το εργατικό συλλαλητήριο και ζητούμε από το ΔΣ να πάρει την πρωτοβουλία να καλέσει όλα τα σωματεία, ξεκινώντας από τα 110 και πλέον της προηγούμενης σύσκεψης, σε νέα συνάντηση, που σε πραγματικά ισότιμη βάση θα συνδιαμορφώσει ένα πρόγραμμα δράσεων πραγματικής κλιμάκωσης αγώνα.