8 Μάρτη Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Όλες-όλοι στις διαδηλώσεις και τα συλλαλητήρια!

163 χρόνια μας χωρίζουν από τις 8 Μάρτη του 1857, όταν οι γυναίκες της κλωστοϋφαντουργίας και του ιματισμού βγήκαν με μια μαζική διαδήλωση στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ίσες αμοιβές. Η διαδήλωση κτυπήθηκε άγρια από την αστυνομία και πνίγηκε στο αίμα, αλλά αποτέλεσε σταθμό στην πάλη των εργατριών γυναικών που δεν σταμάτησε. 2 χρόνια μετά, την ίδια  μέρα, οι γυναίκες ξαναβγήκαν μαζικά στους δρόμους και αυτή η κίνηση αποτέλεσε την αφορμή η 8 Μάρτη να καθιερωθεί από το παγκόσμιο εργατικό κίνημα σαν Μέρα της γυναίκας, το 1910 με πρόταση της Κλάρα Τσέτκιν.

Οι αγώνες των εργατριών που σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της φωτίζουν και σήμερα την ανάγκη της οργάνωσης και πάλης των εργαζόμενων και άνεργων γυναικών για μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια έντονη επάνοδος των φεμινιστικών κινημάτων διεθνώς. Από τους αγώνες για το δικαίωμα στην έκτρωση σε χώρες όπως η Αργεντινή, η Ιρλανδία και η Πολωνία, έως τον κρίσιμο ρόλο που παίζουν στα ευρύτερα κινήματα σε χώρες όπως η Χιλή και η Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο αναπτύσσεται και η ιδέα της παγκόσμιας φεμινιστικής απεργίας την 8^η Μάρτη, με ιδιαίτερη μαζικότητα σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, δημιουργώντας έναν ουσιαστικό χώρο συνάντησης του φεμινιστικού και του εργατικού κινήματος. Σε αυτά τα πλαίσια επιδιώκουμε  η φετινή 8^η Μάρτη να αποτελέσει σταθμό και στην Ελλάδα για τη πάλη των εργαζόμενων  γυναικών και συνολικά των γυναικών κατά της ανισοτιμίας και των διακρίσεων με βάση το φύλο.

Εδώ και σχεδόν μια δεκαετία όλες οι κυβερνήσεις σε συνεργασία με ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ, με πολιορκητικό κριό το δημόσιο χρέος, έβαλαν σε εφαρμογή το πιο βάρβαρο πρόγραμμα αναδιανομής εισοδήματος σε βάρος των εργαζομένων και σε όφελος του κεφαλαίου με στόχο την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης. Οι γυναίκες, και ιδιαίτερα οι μονογονεϊκές οικογένειες και οι μετανάστριες αλλά και τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, βρίσκονται σε ακόμη δεινότερη θέση τόσο στον εργασιακό τομέα όσο και στην απλή καθημερινότητά τους.

Τα πρώτα θύματα της κρίσης είναι οι γυναίκες: είναι οι πρώτες που απολύονται, οι τελευταίες που προσλαμβάνονται, οι πρώτες που νιώθουν τα πρόσθετα οικονομικά οικογενειακά βάρη, τα συνήθη θύματα της βίας στο σπίτι, στην εργασία, στο δρόμο.

Στον τομέα της εργασίας:

Τα ποσοστά της ανεργίας στις γυναίκες (στοιχεία της Eurostat) είναι 29% και στις νέες γυναίκες είναι πάνω από 63% ενώ το ποσοστό των εγγεγραμμένων μακροχρόνιων ανέργων είναι για τις γυναίκες 64,5% και τους άνδρες 35,95%.

Οι γυναίκες είναι οι πρώτες που απολύονται, ακόμα και οι έγκυες γυναίκες μπορούν πλέον να απολύονται «νόμιμα» από τους εργοδότες σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ (2/2018) επιβεβαιώνοντας έτσι το αποκρουστικό πρόσωπο της αντεργατικής πολιτικής της ΕΕ και τη μέγιστη υποκρισία που εμφανίζεται ως δήθεν προστάτης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της μητρότητας και των πιο «ευάλωτων».

Γι’ αυτό, η χαραυγή του 2020 βρίσκει τις αναπληρώτριες και τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς να βιώνουν απίστευτες κι απάνθρωπες πολλές φορές δυσκολίες, λόγω της χρόνιας αδιοριστίας, της εναλλαγής μεταξύ ανεργίας και ελαστικής εργασίας, καθώς και της συνεχούς περιπλάνησης από πόλη σε πόλη και από σχολείο σε σχολείο. Δεν µπορούν να ανταπεξέλθουν οικονοµικά στις συνθήκες, που ζουν µε την αβεβαιότητα για το αν, πότε, πού και για πόσο θα εργαστούν την επόµενη χρονιά, χωρίς να έχουν σίγουρο κι αυτό ακόµα το επίδοµα ανεργίας.

Στη χαραυγή του 2020 οι αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί δεν έχουν το δικαίωνα να κάνουν οικογένεια και να γίνουν µητέρες. Δεν έχουν µόνο να αντιµετωπίσουν την αλλαγή του τόπου διαβίωσης κάθε χρόνο και για χρόνια και να καλύψουν το νοίκι και τα έξοδά τους µε τον πενιχρό µισθό τους, έχουν ταυτόχρονα να αντιµετωπίσουν όλες τις διακρίσεις που βιώνουν σε περίπτωση που µείνουν έγκυοι.

Το καθεστώς της ελαστικής εργασίας των συµβασιούχων στην εκπαίδευση δεν αναγνωρίζει το δικαίωµα της προστασίας της µητρότητας σε περίπτωση επαπειλούµενης εγκυµοσύνης, καθώς το καθεστώς των αδειών των αναπληρωτών είναι απαράδεκτο. Η άδεια που δικαιούνται είναι όλη κι όλη 7 ηµέρες! Η αναρρωτική άδεια είναι 15 µέρες κι αυτές µε την προϋπόθεση ότι θα αρρωστήσουν τουλάχιστον 10 µέρες µετά την πρόσληψη! Ακόµα, κινδυνεύουν µε απόλυση, αν χρειαστεί να παρατείνουν την αναρρωτική άδεια. Οι άδειες µητρότητας για τις αναπληρώτριες είναι 2 µήνες πριν τον τοκετό και 2¼ μήνες µετά τον τοκετό ενώ στερούνται  άδειας ασθένειας τέκνου, άδεια επαπειλούμενης κύησης με αποδοχές, ένσημα και αναγνώριση προϋπηρεσίας και έχουν λειψά δικαιώματα και κατά την άδεια μητρότητας (κύησης, λοχείας, ανατροφής). Γι’ αυτό και πλήθος αναπληρωτριών εκπαιδευτικών οδηγούνται στην παραίτηση για να διαφυλάξουν την εγκυμοσύνη τους ή για να θηλάσουν!

Το ίδιο και στον ιδιωτικό τομέα. Είναι γνωστό ότι πολλές είναι οι επιχειρήσεις που ρωτάν – παράνομα – τις νέες γυναίκες σε συνεντεύξεις αν σκοπεύουν να μείνουν έγκυες ή τις βάζουν να υπογράφουν ακόμα και σχετικές διαβεβαιώσεις, καθιστώντας τη μητρότητα από δικαίωμα σε διαβατήριο ανεργίας, χωρίς να υπάρχει καμία κρατική παρέμβαση.

Η εργασία των γυναικών έχει μετατραπεί σε δουλεία:

Εξευτελιστικές αμοιβές, χωρίς ασφάλιση, με μεταχείριση που περιέχει βία, απειλές, σεξουαλική παρενόχληση και απαράδεκτες έως και θανατηφόρες συνθήκες εργασίας, αλλά και με τις απολύσεις, τις απειλές ή ακόμα και τις επιθέσεις σε συνδικαλίστριες.

Με τις μνημονιακές πολιτικές και τις μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις αυξάνουν τη διαφορά στους μισθούς ανάμεσα στα δύο φύλα.

Οι γυναίκες συχνά εργάζονται σε εργασίες λιγότερο επιθυμητές, πιο πρόσκαιρες, τις πλέον ανασφάλιστες. Στις μονογονεϊκές οικογένειες οι γυναίκες είναι αυτές που σηκώνουν το βάρος των εξόδων για το φαγητό, την υγεία και την εκπαίδευση των παιδιών. Η μείωση της αγοραστικής τους δύναμης έχει άμεση επίπτωση στην ψυχική και σωματική τους υγεία. Το 2013 η κατάθλιψη ανέρχονταν στις γυναίκες στο 15,6 %, ενώ στους άνδρες στο 9%.

Εφιαλτικές διαστάσεις καταλαμβάνει η αδήλωτη εργασία – η μαύρη ανασφάλιστη εργασία – αυτά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Η βίαιη αυτή επίθεση μέσω των μέτρων απέναντι στις γυναίκες δεν εξαντλείται μόνο στον τομέα της απασχόλησης. Οι γυναίκες δέχονται πρώτες τις επιπτώσεις της οικονομικής συρρίκνωσης στη χρηματοδότηση της πολιτικής και κοινωνικής προστασίας. Η διάλυση του κράτους πρόνοιας και οι ιδιωτικοποιήσεις σχεδόν στο σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών (δημόσιοι βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί, φύλαξη παιδιών, φροντίδα στο σπίτι για ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία, κλπ) έχει τραγικές συνέπειες για τις γυναίκες και τις δυνατότητες που έχουν να βρούνε δουλειά ή και να παραμείνουν σ’ αυτήν που έχουν έτσι ώστε να είναι ενεργά ανεξάρτητα οικονομικά άτομα.

Καταργούν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα! Θέλουν να γυρίσουν τις γυναίκες πίσω στο σπίτι, στην εξάρτηση και την υποταγή! Στη «σίγουρη» σιωπή…

Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η καθημερινή έμφυλη βία και καταπίεση που βιώνουν οι γυναίκες στη δουλειά, στο σπίτι, στο δρόμο, ο έλεγχος που επιχειρείται να ασκηθεί  στα γυναικεία σώματά, καθώς από τη μία βλέπουμε να γίνονται τεράστιοι αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο ενάντια στο σκοταδιστικό “κύμα” απαγόρευσης των εκτρώσεων που προσπαθούν να θεσμοθετήσουν μια σειρά από κυβερνήσεις, κι από την άλλη οι εργαζόμενες μητέρες ή εγκυμονούσες δεν έχουν καμία προστασία απέναντι στην εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία, τις απολύσεις, την ανεργία. Οι επίσημοι μόνο αριθμοί είναι τρομακτικοί: 87.000 γυναίκες σε όλον τον κόσμο δολοφονήθηκαν από πρόθεση μέσα στο 2017, 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν δεχθεί σωματική βία μέσα σ’ ένα χρόνο ενώ 3.700.000 έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, με την Ελλάδα να κατέχει την 3η θέση. Πέρα από αυτούς τους αριθμούς ας αναλογιστούμε τους καθημερινούς βιασμούς, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, την ενδοοικογενειακή βία που δεν καταγράφονται, γιατί κάποιοι αστυνομικοί το θεώρησαν άνευ σημασίας, γιατί ο φόβος που δημιουργεί η κοινωνία για την ομολογία τέτοιων περιστατικών είναι τεράστιος και η αντιμετώπιση του κράτους και της κοινωνίας απέναντι στο θύμα θα είναι σε πολλές περιπτώσεις αντί για υποστηρικτική είναι ενοχοποιητική.

Εκτός από τις γυναίκες, με την βία, την καταπίεση, ακόμα και με την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό -εργασιακό και κοινωνικό- βρίσκονται αντιμέτωπα όσα πρόσωπα δεν συμπεριλαμβάνονται στα κυρίαρχα πρότυπα σεξουαλικότητας, όπως τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ υποκείμενα. Καθημερινά αντιμετωπίζουν την ομοφοβία και την τρανσφοβία στο σπίτι στο δρόμο και στη δουλειά.

Χαιρετίζουμε τις σύγχρονες γυναίκες που καθημερινά ορθώνουν το ανάστημά τους και αγωνίζονται για τα εργασιακά, κοινωνικά και έμφυλα δικαιώματά τους, μέσα και έξω από το σπίτι, στην οικογένεια, στην εργασία, στην μερική και ελαστική απασχόληση, στη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, στην επισφάλεια, στο ζοφερό περιβάλλον που έχουν δημιουργήσει η εφαρμοζόμενη πολιτική από ΕΕ, ΔΝΤ, Ελληνικές κυβερνήσεις, Κεφάλαιο. Χαιρετίζουμε τις γυναίκες που οραματίζονται και παλεύουν για την ανατροπή της παρούσας άθλιας κατάστασης, που ψάχνουν το δρόμο της εργατικής χειραφέτησης και της οικοδόμησης μιας κοινωνίας της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, της απελευθέρωσης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Αρνούµαστε  να υποταχθούµε στη βαρβαρότητατης εκµετάλλευσης και καταπίεσης!

Δε διαπραγµατευόµαστε  τη ζωή και τα δικαιώµατά µας!

Έχουµε τη δύναµη να διεκδικήσουµε όλα αυτά που µας ανήκουν
και µας στερούν Ευρωπαϊκή Ένωση - κυβερνήσεις!

ΚΑΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!!!

Στην Ε.Ε. και στον κόσμο του κεφαλαίου, είμαστε όλοι ξένοι!

Είμαστε δάσκαλοι, άνθρωποι αλληλέγγυοι στους κατατρεγμένους!

Εχθρός μας οι αντιλαϊκές πολιτικές, ο ιμπεριαλισμός, οι πόλεμοι!

Καταδικάζουμε την τεράστια κρατική καταστολή με την οποία αντιμετώπισε πριν λίγες μέρες η Κυβέρνηση τους κατοίκους της Χίου και Λέσβου με σκοπό να επιβάλει τη δημιουργία τεράστιων φυλακών ψυχών στα νησιά για πρόσφυγες μετανάστες, μετά και την επίταξη  των χώρων που αποφάσισε. Πρωτόγνωρες εικόνες με εισβολή των ΜΑΤ εν ίδει κατοχικού στρατού στα νησιά, με οχήματα ρίψης νερού, με βίαιες επιθέσεις στους κατοίκους, ξυλοδαρμούς πολιτών,  με απεριόριστη χρήση χημικών, σπάσιμο αυτοκινήτων.

Χαιρετίζουμε τη σθεναρή αντίσταση των κατοίκων που απάντησαν με 3ημερη Γενική απεργία με καθολική συμμετοχή, μαζικότατες συγκεντρώσεις, αλλά και έδωσαν μάχες με τις δυνάμεις καταστολής στα Λιμάνια και γύρω από τους χώρους που προγραμματίζει η κυβέρνηση να γίνουν τα κλειστά κέντρα κράτησης. Με τη σθεναρή αντίστασή τους, κατάφεραν την απομάκρυνση από το νησί των δυνάμεων καταστολής και των μηχανημάτων των εταιρειών που είχαν αναλάβει το έργο της ανέγερσης των τεράστιων κλειστών δομών. Η πλειοψηφία των νησιωτών απαιτεί τον απεγκλωβισμό των προσφύγων και μεταναστών, αλλά και τις ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης τους στη διάρκεια παραμονής τους στα νησιά.

Εδώ και λίγες μέρες το ελληνικό κράτος και η Ε.Ε. δείχνουν το πιο αποκρουστικό τους πρόσωπο, ανοίγοντας ένα πόλεμο των σωμάτων ασφαλείας και στρατιωτικών μονάδων ενάντια σε αμμάχους πρόσφυγες, γυναίκες και μικρά παιδιά. Καταγγέλλουμε κατηγορηματικά την πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ να απαντήσει στο άνοιγμα των συνόρων από την τουρκική κυβέρνηση με αναστολή κάθε διαδικασίας αίτησης ασύλου για 1 μήνα, με την αναβάθμιση με όλα τα μέσα των μέτρων φύλαξης των ανατολικών, χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων της χώρας, από τα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις, με το αίτημα για την αναβαθμισμένη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων από την ομάδα RABIT της FRONTEX, με τις ασκήσεις με τη χρήση πραγματικών πυρών στις περιοχές που βρίσκονται γύρω από τις Καστανιές και τους Κήπους και, γενικότερα, στα περάσματα προσφύγων και μεταναστών, με τη σύλληψη όλων των προσφύγων και μεταναστών που μπαίνουν στην Ελλάδα χωρίς καμία καταγραφή και την άμεση απομάκρυνσή τους από τη χώρα,  με την καταπάτηση κάθε έννοιας «διεθνούς δικαίου».

Έλληνες και πρόσφυγες εργάτες ενωμένοι!

Καταγγέλλουμε τις συμπεριφορές ντροπής για το ανθρώπινο είδος που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες από μερίδα φασιστοειδών στα νησιά. Μόνο ντροπή μπορεί να προκαλέσει η χυδαία έξω από κάθε  όριο αντιμετώπιση δυστυχισμένων ανθρώπων στην πλειοψηφία τους γυναικών και παιδιών που βρίσκονται στις βάρκες, οι προπηλακισμοί, το κάψιμο του κέντρου προσφύγων στη Σκάλα Συκαμνιάς, το κλείσιμο των δρόμων για να μην περάσουν οι πρόσφυγες, η απόφαση του δημάρχου Μυτιλήνης να κλείσει τα σύνορα του δήμου του. Θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές στην ανθρώπινη ιστορία. Ήδη είχαμε το πρώτο πνιγμένο 6χρονο παιδί στη Λέσβο μετά την ανατροπή της βάρκας έξω από τη Μυτιλήνη.

Είναι γεγονός ότι η επιβολή των σκληρών μνημονιακών μέτρων σε συνδυασμό με τις  πολιτικές όλων των κυβερνήσεων για το προσφυγικό, ειδικά μετά τη συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Ε.Ε., Τουρκίας, το 2016, τη δημιουργία της Μόριας, της Βιαλ κλπ, εξέθρεψαν το ρατσισμό και μπόλιασαν με το δηλητήριο του, σταδιακά σημαντικά κομμάτια της κοινωνίας.

                 Κοινός αγώνας, ανθρωπιά και αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες!       

Είναι αναγκαίο ντόπιοι και μετανάστες να παλέψουμε μαζί για το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή. Να απομονώσουμε αυτές τις φασιστικές συμπεριφορές να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας. Είμαστε λαός που έχει πολεμήσει το φασισμό που έχουμε εκατομμύρια έλληνες μετανάστες σ΄ ολόκληρο τον κόσμο  Ξέρουμε καλά ότι οι πρόσφυγες μετανάστες δεν είναι οι εχθροί μας, είναι τα κατεξοχήν θύματα πολέμων και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Εχθρός μας οι κυρίαρχες πολιτικές, ο ιμπεριαλισμός, οι πόλεμοι. Αγωνιζόμαστε ενάντια στις ρατσιστικές και τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ και της κυβέρνησης, ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό και τον πόλεμο.

Απαιτούμε:

·         Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στις πολεμικές επεμβάσεις και την παροχή διευκολύνσεων στις στρατιωτικές επιχειρήσεις ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ και άλλων ευρωπαϊκών κρατών.

·         Κλείσιμο όλων των βάσεων στην Ελλάδα. Αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.

·         Να σταματήσουν όλοι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι.

·         Ειρήνη, Φιλία και Αλληλεγγύη μεταξύ των λαών.

·         Αποδέσμευση από την Ε.Ε, να μην συμμετέχουμε στις συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας και στην συμφωνία ΔΟΥΒΛΙΝΟ-2 για την διαχείριση των προσφύγων-μεταναστών που τους εγκλωβίζουν στην χώρα μας.

·         Άμεση κατάργηση της πρόσφατης απόφασης του ΚΥΣΕΑ και της ρατσιστικής επέλασης της ΝΔ που καταπατά το «διεθνές δίκαιο» και όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα.

·         Άμεση αποχώρηση από τα σημεία εισόδου προσφύγων και μεταναστών, των «ομάδων αποτροπής», του στρατού, της αστυνομίας, των λιμενικών δυνάμεων και της Frontex.  Χαρτιά και ελεύθερη μετακίνηση σε όσους το επιζητούν προς τους προορισμούς τους, περίθαλψη, άσυλο και στέγη σε όλους τους υπόλοιπους.

·         Άμεση απελευθέρωση όσων προσφύγων και μεταναστών κρατούνται σε κλειστά κέντρα ή με δίκες-παρωδίες καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές για «παράνομη είσοδο».

·         Να κλείσουν η Μόρια, η Βιάλ και το Βαθύ και να μην ανοίξει κανένα νέο στρατόπεδο κλειστού ή ανοιχτού τύπου.

·         Άμεσος απεγκλωβισμός των προσφύγων και των μεταναστών από τα νησιά και μεταφορά τους στην ηπειρωτική χώρα, με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης σε διαμερίσματα και ελεύθερη μετακίνησή τους στη χώρα ή προς τις χώρες προορισμού τους.

·         Δικαίωμα στην εργασία με εξίσωση μισθών και δικαιωμάτων.

·         Δικαίωμα στο άσυλο, όχι στον περιορισμό του.

·         Να καταργηθεί ο πρόσφατος αντιπροσφυγικός νόμος που βάζει εμπόδια στην απόδοση ασύλου και ΑΜΚΑ.

·         Απαιτούμε δημόσια δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους, ντόπιους και πρόσφυγες-μετανάστες. Όλα τα προσφυγόπουλα στα σχολεία. Μέριμνα για τα ασυνόδευτα παιδιά.

Παλεύουμε ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό, τον πόλεμο και τις αντιπροσφυγικές πολιτικές κυβέρνησης και Ε.Ε.

Σχετικά με την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας

για τον υπολογισμό των κενών και πλεονασμάτων για τις μεταθέσεις

Τα ΠΥΣΔΕ να μη συνεδριάσουν και να απαιτήσουν να δοθεί παράταση  

Το Υπουργείο Παιδείας, ακολουθώντας την πεπατημένη των προκατόχων του, εξέδωσε εγκύκλιο για τον προσδιορισμό κενών - πλεονασμάτων ενόψει των μεταθέσεων για το σχολικό έτος 2020 για την γενικά παιδεία και την ειδική αγωγή, αλλά και για τους διορισμούς στην ειδική αγωγή.  

·        Η εγκύκλιος έχει ημερομηνία έκδοσης 18/2/2020, κοινοποιήθηκε στις Διευθύνσεις την Τετάρτη 19/2/2020 και ζητάει τα σχολεία να καταθέσουν προτάσεις την ίδια μέρα σχετικά με την ειδική αγωγή και μέχρι τις 28/2/2020 σχολεία – ΠΥΣΔΕ – Διευθύνσεις να αποστείλουν τα στοιχεία στην Περιφερειακή Διεύθυνση.

·        Για την ειδική Αγωγή τα κενά και πλεονάσματα εκπαιδευτικών πρέπει να καθορισθούν όλα σε μία ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι τα  ΠΥΣΔΕ καλούνται να εκφράσουν μόνο γνώμη και χωρίς να προλαβαίνουν να ελέγξουν τα στοιχεία. 

·        Στην ειδική αγωγή ζητάει από τις Διευθύνσεις να καταθέσουν ξανά στοιχεία για τις οργανικές θέσεις στα Τμήματα Ένταξης για τα οποία όμως ήδη τα ΠΥΣΔΕ κατέθεσαν προτάσεις κουτσουρεύοντας τα κενά με βάση τις συγκεκριμένες οδηγίες του Υπουργείου για τον καθορισμού τους. Το υπουργείο ούτε τότε αποδέχθηκε οι οργανικές θέσεις να υπολογιστούν με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων και τις προσλήψεις των αναπληρωτών, αλλά ούτε και τώρα με τις οδηγίες που δίνει, το προβλέπει.

·         Με την εγκύκλιο αυτή το Υπουργείο προσπαθεί με πλάγιο τρόπο να διαμορφώσει το «περιβάλλον» των μεταθέσεων και τους ελάχιστους διορισμούς στην ειδική αγωγή που έχει προαναγγείλει.  Είναι φανερό, τόσο από την ίδια την διαδικασία, όσο και από το περιεχόμενο που αυτή έχει, πως η κυβέρνηση παίρνει πιο άμεσα στα χέρια της την υπόθεση της διαμόρφωσης των κενών και των πλεονασμάτων στο πλαίσιο της συνολικότερης αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

·        Η Υπουργική Απόφαση στοχεύει στην εφαρμογή μιας σειράς αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων που προώθησαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις με βασική επιδίωξη την ελαχιστοποίηση των κενών και τη δημιουργία νέων «δεξαμενών» πλεοναζόντων εκπαιδευτικών. Η διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού (αύξηση ωραρίου, κατάργηση του 3ωρου των υπεύθυνων εργαστηρίων, στοίβαγμα μαθητών στα τμήματα, χωρίς μείωση του αριθμού των μαθητών όταν υπάρχουν μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες, αρνητικές προϋποθέσεις λειτουργίας τμημάτων ξένων γλωσσών, χαρακτηρισμός μη παρακολουθούντων στα ΕΠΑΛ, ηλεκτρονικές εγγραφές, κ.ά.) εκτίναξε τις δεξαμενές των οργανικά υπεράριθμων που θα αποτυπωθούν στον υπολογισμό των οργανικών κενών και πλεονασμάτων.

Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη τακτική του Υπουργείου σχετικά με τον υπολογισμό των κενών και πλεονασμάτων για το 2020. Με τις γνωστές πλέον συνοπτικές διαδικασίες και μακριά από τον κόσμο της εκπαίδευσης, προχωρούν στην υλοποίηση της πολιτικής που επιβάλλει τις περικοπές, την κινητικότητα και ευελιξία του προσωπικού, το παραπέρα χτύπημα των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών και της νέας γενιάς. Το Υπουργείο προχωρεί στον υπολογισμό κενών και πλεονασμάτων χωρίς να το γνωρίζουν οι συνάδελφοι, χωρίς να συνεδριάσουν οι σύλλογοι διδασκόντων κάθε σχολείου, για αυτό και καθορίζει τόσο ασφυκτικά όρια. 

Όλα αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι το υπουργείο δεν καθορίζει τους διορισμούς με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ενώ δεν είναι στις προθέσεις του να δώσει για μεταθέσεις και διορισμούς στην ειδική αγωγή ούτε καν το σύνολο των κενών που καθόρισε στη βάση της απαράδεκτης ρύθμισης που εφάρμοσε. Οδηγούμαστε τυπικά σε ελάχιστες μεταθέσεις και στην απόγνωση χιλιάδων εκπαιδευτικών που παραμένουν εγκλωβισμένοι μακριά από τις οικογένειές τους για χρόνια. Θα οδηγήσουν στην εργασιακή ανασφάλεια τους εκπαιδευτικούς που είναι οργανικά υπεράριθμοι και στο απαράδεκτο καθεστώς διάθεσης στο ΠΥΣΔΕ.

Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να αντισταθεί στην αντιεκπαιδευτική πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε – ΟΟΣΑ αναπτύσσοντας ενωτικούς, μαζικούς, ταξικούς, πανεκπαιδευτικούς αγώνες, απαιτώντας λύσεις  στα προβλήματα της παιδείας με βάση τις διεκδικήσεις του για το δημόσιο σχολείο, τα εργασιακά δικαιώματα και τις ανάγκες του εκπαιδευτικού.

Απαιτούμε

·        Το Υπουργείο να αποσύρει την εγκύκλιο και να εκδώσει νέα που θα δίνει τη δυνατότητα στους συλλόγους διδασκόντων να συνεδριάσουν και να τοποθετηθούν με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων.

·        Ο υπολογισμός των κενών πλεονασμάτων να γίνει σύμφωνα με την πραγματικότητα, τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

·        Να δοθούν όλες οι οργανικές θέσεις για μεταθέσεις και διορισμούς στην ειδική αγωγή.

·        20 μαθητές στο τμήμα, 15 στις κατευθύνσεις και 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια!

·        Τα κενά να υπολογιστούν με βάση τη λειτουργία όλων των ολιγομελών τμημάτων, αλλά  και με βάση τις προτάσεις των σχολείων για έγκριση ολιγομελών σε Ομάδες προσανατολισμού, τομείς και ειδικότητες, λειτουργία εργαστηρίων που δεν έγιναν αποδεκτές.  

·        Καμιά συγχώνευση- κατάργηση σχολείων και τμημάτων.

·        Να μην ισχύσουν τα ασφυκτικά όρια  για τη συγκρότηση τμημάτων ξένων γλωσσών,  τμημάτων με μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες. Να συμπεριληφθούν στον προσδιορισμό των κενών και τα τμήματα των σχολείων που ζητήθηκε η έγκρισή τους και απορρίφθηκαν.

·        Να μην ισχύσει η διάταξη του χαρακτηρισμού φοίτησης «μη παρακολουθούντων» στα ΕΠΑΛ.

·        Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου που ίσχυε έως το 2013.

·        Όχι στην κινητικότητα και τις υποχρεωτικές μετακινήσεις. Οργανικές θέσεις για όλους.

·        Όχι στη μετατροπή των ΠΥΣΔΕ σε «διακοσμητικά» όργανα.

Καλούμε την ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ να απαιτήσουν οι υπηρεσιακές μεταβολές να γίνουν με βάση τις θέσεις του κλάδου. Να απαιτήσουν παράταση των διαδικασιών. Το ίδιο να κάνουν και οι αιρετοί και να απαιτήσουν να μην γίνουν συνεδριάσεις των ΠΥΣΔΕ. Οι αιρετοί να μη νομιμοποιήσουν τη διαδικασία, να την καταγγείλουν, να απέχουν από τη σύνταξη των πινάκων αν δε γίνουν δεκτές οι προτάσεις του κλάδου και να μην τους υπογράψουν.

Όχι στον διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ! Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν υπάγεται σε οικονομικούς δείκτες και μετρήσεις! Οι μαθητές δεν είναι πειραματόζωα!

Πρόσφατα, το ΥΠΑΙΘ με εγκύκλιο ανακοίνωσε ότι με φορέα υλοποίησης το ΙΕΠ, «στη χώρα μας η πιλοτική εφαρμογή της έρευνας PISA 2021 θα πραγματοποιηθεί από 16 Μαρτίου 2020 έως 10 Απριλίου 2020 και θα συμμετάσχουν 43 δημόσια και ιδιωτικά Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και Επαγγελματικά Λύκεια… με 86 αναπληρωματικά... Τα σχολεία έχουν επιλεγεί με τυχαία δειγματοληψία. Η συμμετοχή των σχολικών μονάδων στην έρευνα είναι υποχρεωτική». Τα εκπαιδευτικά σωματεία και οι ΕΛΜΕ έχουν επανειλημμένως επισημάνει:

·         Kόθε προσπάθεια να διαφημιστεί η «αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και του εκπαιδευτικού», μας βρίσκει αντίθετους. Ειδικότερα μέσα από την σύμπραξη υπηρεσιακών παραγόντων και φιλόδοξων συντονιστών (σχ. συμβούλων), μέσα από την αντικειμενοποίηση και μετρησιμότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας από «διαγνωστικά τεστ» και τους διαγωνισμούς τύπου PISA, μέσα από τις «επιδόσεις» των μαθητών μας. Η κουλτούρα των διαγωνισμών αυτών του ΟΟΣΑ και των προθύμων της κυβερνητικής νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής πολιτικής, που είναι κουλτούρα εξαφάνισης του κοινωνικού-ταξικού περιβάλλοντος και των συνθηκών μέσα στις οποίες οι μαθητές μας καλούνται περίπου σαν αντικείμενα να συμμετέχουν, είναι η κουλτούρα αξιολόγησης όχι μόνο του μαθητή, αλλά και του εκπαιδευτικού. Σε μια ευαίσθητη χρονικά στιγμή για το Δημόσιο σχολείο μεταφέρουν και πάλι το άγχος τους να μας κάνουν να ξεχάσουμε τις πολυετείς πολιτικές συρρίκνωσης και περικοπών και να συναινέσουμε περαιτέρω. H συσχέτιση του κυρίαρχου κοινωνικοοικονομικού παράγοντα με τη σχολική επίδοση για τη διεθνή συγκρισιμότητα των εκπαιδευτικών συστημάτων είναι από τους βασικούς λόγους ύπαρξης του PISA.

·         Πρόκειται για ένα διαγωνισμό του ΟΟΣΑ, που υπηρετεί τις αρχές και την «εργαλειοθήκη» του, που επιβάλλει πολιτικές άγριας λιτότητας και περικοπών μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, αλλά και των κοινωνικών αγαθών, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των αέναων ιδιωτικοποιήσεων. Την εφαρμογή των προτάσεων του ΟΟΣΑ στην Εκπαίδευση τη νιώσαμε καλά τα τελευταία 11 χρόνια… Οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, η αύξηση ωραρίου, η γνωστή κακόφημη αξιολόγηση, οι μεγάλες μισθολογικές απώλειες, οι απολύσεις, οι στοχευμένες αλλαγές στα προγράμματα και στα μαθήματα με στόχο τις περικοπές προσωπικού, τα χιλιάδες τμήματα που είναι υπό αμφισβήτηση κάθε χρόνο και χαρακτηρίζονται «ολιγομελή», η τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση της υποβάθμισης, της μαθητείας, της φτηνής κατάρτισης και της συρρίκνωσης, η άρνηση μαζικών μόνιμων διορισμών ενώ 20.000 καθηγητές έχουν αποχωρήσει από το ‘09, η αύξηση της ελαστικής εργασίας με αποτέλεσμα 40.000 αναπληρωτές να καλύπτουν κενά μέχρι σήμερα, η καθιέρωση του «προσοντολόγιου» και πολλά άλλα μέτρα είναι δικής του έμπνευσης.

·         Όλα τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που οι κυβερνήσεις αφαίρεσαν από τους εκπαιδευτικούς, όσο κι από όλους τους εργαζόμενους, περιέχονταν στις οδηγίες του ΟΟΣΑ και των συμβούλων του. Ο διαγωνισμός PISA έχει απώτερο στόχο να παρέμβει στο περιεχόμενο των σχολικών προγραμμάτων. Έτσι θα εξασφαλίζεται η πλήρης υποταγή όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων στις λεγόμενες νεοφιλελεύθερες επιταγές: με τις εκπαιδευτικές δομές και το κόστος σε υλικούς και ανθρώπινους πόρους ασχολείται ο ΟΟΣΑ και με το περιεχόμενο των σπουδών ορίζεται, ως αρμόδιος βραχίονάς του, ο διαγωνισμός PISA.

·         Με μια εκπαιδευτική λογική που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την αντίστοιχη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας στο πεδίο της οικονομίας, ο ΟΟΣΑ δημιουργεί ιεραρχήσεις εκπαιδευτικών συστημάτων, με μια επιστημονικοφανή μεθοδολογία, πουλώντας την «τεχνογνωσία του εμπειρογνώμονα» και μέσω ενός ανταγωνιστικού, αγοραίου και εξεταστικοκεντρικού μοντέλου εκπαίδευσης, επιδιώκει την κατηγοριοποίηση και την ταξική διαφοροποίηση των σχολείων. Πώς ο ΟΟΣΑ, ένας οργανισμός που αποτελεί υπερεθνικό οικονομικό στρατηγείο του κεφαλαίου και κατευθύνει οικονομικές πολιτικές των κρατών, πραγματοποιεί διαγωνισμούς στην εκπαίδευση; Μέσω αυτών επιδιώκει να ελέγξει τις εκπαιδευτικές πολιτικές και να επιβάλει το νέο σχολείο της αγοράς. Ο διαγωνισμός επιβραβεύει «χρηστικές κι επικοινωνιακές δεξιότητες» σε επιλεγμένα αποσπασματικά πεδία. Εισάγει και εδραιώνει αποκλειστικά την επιφανειακή αντίληψη για τη γνώση: χρήσιμη είναι μόνον αν έχει άμεσο όφελος-κέρδος σε βάρος της γενικής μόρφωσης. Ενισχύει την τάση της ποσοτικοποίησης και της κυριαρχίας των «δεικτών της αγοράς». Ο στόχος για το «μέγιστο κέρδος με το ελάχιστο κόστος», σημαίνει «μικρότερες δαπάνες για αποφοίτους, που θα μπορούν να εξυπηρετούν την οικονομία, με τους όσο το δυνατό χαμηλότερους μισθούς» και εκπαιδευτικούς που θα αξιολογούνται και θα πληρώνονται με βάση «τα επιτεύγματα» των μαθητών τους και την κατά Γαβρόγλου/Κεραμέως  «αποτελεσματικότητα».

·         Στην διαμόρφωση συνθηκών αποειδίκευσης - απομόρφωσης, τα 15χρονα παιδιά θα γίνονται φτηνά εργατικά χέρια, σύγχρονοι σκλάβοι στο καθεστώς της μη τυπικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και «μαθητείας». «Υιοθετήστε ό,τι αποδίδει, μετρήστε με ακρίβεια, εξασκήσετε τους μαθητές σας στις βασικές δεξιότητες» λέει ο ΟΟΣΑ. Εάν κατέχουν δεξιότητες τότε είναι σε θέση να μπουν στην παραγωγή χωρίς περαιτέρω σπουδές, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την πρώιμη, εφηβική εργασία, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις με τις χαμηλές αμοιβές και τον «εθελοντισμό». Για τον έλεγχο της απόδοσης της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας προτείνουν δια βίου αξιολογήσεις, δηλαδή το κατ’ εξοχήν εργαλείο της νεοφιλελεύθερης οικονομίας. «Αξιολογήστε μαθητές, καθηγητές, εκπαιδευτικά ιδρύματα, δημιουργήστε αυτόνομα, υπεύθυνα και ανταγωνιστικά σχολεία».

·         Αξίζει να σημειωθεί πως για να συμμετέχει η χώρα μας σ’ αυτόν τον διαγωνισμό, πληρώνει περίπου 400.000€ σε τρία χρόνια. Με δαπάνες για σεμινάρια, από τους εγχώριους διαφημιστές του PISA, με σκοπό τη διασπορά της καλής του φήμης και την ενίσχυση της τεχνοκρατικής αντίληψης για την εκπαίδευση. Η Ελλάδα καταβάλει το 1% του προϋπολογισμού του ΟΟΣΑ, αρκετά εκατομμύρια ευρώ, την στιγμή που η χρηματοδότηση της Παιδείας έχει περικοπεί κατά 30% από το 2009. Ακατάλληλα και απαρχαιωμένα κτίρια και ανεπαρκείς υλικοτεχνικές υποδομές χαρακτηρίζουν την σημερινή εικόνα: καθόλου δεν ενδιαφέρει το ΥΠΑΙΘ αν οι μαθητές δεν έχουν καθηγητές και κάνουν μάθημα με βιβλία εικοσαετίας, σε υπό κατάρρευση αίθουσες. Σημασία έχει «να γράφουν καλά» σε αμφιβόλου παιδαγωγικής και γνωστικής χρησιμότητας διαγωνισμούς.

·         Το χαρτί της «επιμόρφωσης και σεμιναρίων» για θέματα αξιολόγησης μαθητών/σχολείων/εκπαιδευτικού έργου/εκπαιδευτικού είναι βασικό στην χαρασσόμενη πολιτική της κυβέρνησης, που έστω και πλάγια θα προσπαθήσει και μέσω αυτού να υλοποιήσει τις αντιεκπαιδευτικές, αντιλαϊκές πολιτικές. Τέτοιου είδους επιμορφώσεις γίνονται για λόγους πειθάρχησης και χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και δεν έχουν καμία σχέση με το πάγιο αίτημα του κλάδου για ετήσιες περιοδικές επιμορφώσεις στα Πανεπιστήμια με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα. 

·         Στα αποτελέσματα του PISA για το 2018, η «βαθμολογία» της Ελλάδας είναι ίδια με το διαγωνισμό του 2015. Σε σύνολο 79 χωρών (μέλη του ΟΟΣΑ και μη): στην κατανόηση κειμένου, «δεξιότητα» στην οποία εστίασε ο διαγωνισμός του 2018, οι Έλληνες μαθητές συγκέντρωσαν 457 μονάδες, και η Ελλάδα «έπεσε» κατά μία θέση από την 41η που ήταν το 2015 στην 42η. Ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 487 βαθμοί. Στα μαθηματικά η Ελλάδα διατήρησε την 43η θέση που κατείχε από το 2015 συγκεντρώνοντας 451 βαθμούς όπως και η Κύπρος. Ο φετινός μέσος όρος του ΟΟΣΑ στα μαθηματικά είναι 489 βαθμοί. Στις φυσικές επιστήμες η Ελλάδα στο διαγωνισμό του 2018 συγκέντρωσε 452 βαθμούς και βρέθηκε στην 44η «υποχωρώντας» κατά μία θέση σε σχέση με το 2015. Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ στο διαγωνισμό του 2018 ήταν 489 βαθμοί. Είναι δεδομένο ότι ο διαγωνισμός PISA στοχεύει στους έλληνες εκπαιδευτικούς για τις «μέτριες επιδόσεις» των σχολείων, συνδέεται άρρηκτα με την Ελλάδα των τελευταίων 11 χρόνων και των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών που συνεχίζονται και θα οδηγήσει σε νέα αντιεκπαιδευτικά πορίσματα «σοκ και δέους» για τα σχολεία.

Καλούμε την ΕΛΜΕ και την ΟΛΜΕ να πάρουν θέση, όπως έκαναν και στο παρελθόν, όταν τοποθετήθηκαν αρνητικά απέναντι στον διαγωνισμό PISA και τη χρήση των αποτελεσμάτων των μαθητών μας, τόσο από τους ιθύνοντες, όσο και από τα ΜΜΕ, ως ένα εργαλείο δυσφήμισης του έργου του εκπαιδευτικού και του Δημόσιου σχολείου. Αρκετές ΕΛΜΕ και μεγάλο κομμάτι των πανεπιστημιακών έχουν κάνει το ίδιο. Καλούμε τους συναδέλφους να εκφράσουν την αντίθεσή τους στον διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ και να τον καταγγείλουν μαζί με τα σωματεία μας σε κάθε σχολείο. Καλούμε τους συναδέλφους, τους συλλόγους διδασκόντων και τους διευθυντές των σχολείων, τους γονείς και τους μαθητές μας να μην αποδεχτούν να συμμετάσχει κανένα σχολείο στο διαγωνισμό PISA. Καλούμε το Υπουργείο και την ηγεσία του, να σταματήσει ή να αναστείλει τη συμμετοχή της χώρας μας στο συγκεκριμένο διαγωνισμό!

Φεβρουάριος 2020