ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΕΠΑΛ ΚΑΙ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Noesis

Για τις αντιδραστικές αλλαγές στα ΕΠΑΛ

Ø Όχι στα σχέδια δράσης και στον σύμβουλο-καθηγητή!

Ø Όχι στον ανταγωνισμό μεταξύ των σχολείων!

Ø Όχι στην αξιολόγηση, την αυτονομία και την ιδιωτικοποίηση!

Ø Να καταργηθεί ο θεσμός της μαθητείας!

Ø Έξω οι εταιρείες απ’ τα σχολεία!

Μέχρι τις 22 Νοεμβρίου καλούνται και φέτος, για δεύτερη χρονιά, οι καθηγητές των ΕΠΑΛ να υποβάλλουν «Σχέδια Δράσης» στην ιδιωτική εταιρεία «Noesis». Σύμφωνα με τις διακηρύξεις του προγράμματος, τα σχέδια δράσης πρέπει να «προωθούν την καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα στα σχολεία». Οι εκπαιδευτικοί υποβάλλουν τα σχέδια μεμονωμένα ή σε ομάδες και αυτά εγκρίνονται ή απορρίπτονται από την ιδιωτική εταιρεία, η οποία λειτουργεί ως μεσάζοντας για την ένταξή τους στην χρηματοδότηση.

Τα σχέδια που θα εγκριθούν τελικά θα χρηματοδοτηθούν με 2.430 € περίπου το καθένα από κονδύλια ΕΣΠΑ, χρήματα δηλαδή του κρατικού προϋπολογισμού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τα ΕΠΑΛ της εγκατάλειψης, της υποχρηματοδότησης, των συρρικνωμένων τομέων και των εξαφανισμένων ειδικοτήτων τα χρήματα αυτά λειτουργούν ως δέλεαρ, αφού μπορούν να καλύψουν ακόμα και άμεσες λειτουργικές ανάγκες ή και ανάγκες εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης των υποδομών τους, λ.χ. την αντικατάσταση του εξωτερικού φωτισμού τους με φωτοβολταϊκά πάνελ.

Με τα «Σχέδια Δράσης» η Πολιτεία πετάει το μπαλάκι στους εκπαιδευτικούς ώστε να βρουν μόνοι τους χρηματοδότηση για την κάλυψη βασικών αναγκών των σχολείων. Το βασικότερο όμως στοιχείο του προγράμματος αυτού είναι ότι για πρώτη φορά μια ιδιωτική εταιρεία παρεμβαίνει τόσο άμεσα στη λειτουργία του Δημόσιου Σχολείου– αφού αποφασίζει ποιο σχέδιο θα υλοποιηθεί και ποιο όχι– ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στην ενεργότερη εμπλοκή των επιχειρήσεων στη διαχείριση του Δημόσιου Σχολείου.

Δούρειος ίππος της αξιολόγησης

Καθώς τα «Σχέδια Δράσης» δεν προβλέπεται να εγκριθούν από το σύλλογο διδασκόντων, οι καθηγητές, μέσα από την προσπάθεια κατάθεσης προτάσεων και αναζήτησης χρηματοδότησης, ωθούνται να ακολουθήσουν ατομική πορεία, να χτίσουν την καριέρα και το portfolio τους, να γίνουν τελικά «μάνατζερ» του εαυτού τους. Κατά την πρακτική που επικρατεί στον ιδιωτικό τομέα και στα προγράμματα ΕΣΠΑ, οι εκπαιδευτικοί θα υποχρεούνται να συμπληρώνουν μηνιαία αναφοράκαι όλη τη συναφή γραφειοκρατίαγια την πορεία του σχεδίου δράσης. Είναι έτσι προφανές ότι όσοι εκπαιδευτικοί υποταχθούν σε αυτή την αντίληψη, είναι ήδη έτοιμοι να υπηρετήσουν την αξιολόγηση. Τελικά όμως τα σχολεία, οι καθηγητές, οι τομείς και ειδικότητες είναι πιθανόν να μπλεχτούν όλοι σε μια ανελέητη κούρσα με νικητές και ηττημένους, μια και τα σχέδια δράσης δεν θα είναι για όλους. Θα επιβραβευθούν τα καλύτερα, δίνοντας κύρος στους καθηγητές, στους τομείς και στο σχολείο που θα τα υλοποιεί.

ΕΠΑΛ εναντίον ΓΕΛ

Από τη μία λοιπόν, τα ΕΠΑΛ ανταγωνίζονται μεταξύ τους, έχοντας εγκαινιάσει άτυπα εδώ και δύο χρόνια την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, από την άλλη, καλούνται να ανταγωνιστούν τα Γενικά Λύκεια με σκοπό να προσελκύσουν περισσότερους μαθητές. Τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο τύπων σχολείων έχει προκαλέσει το ίδιο το υπουργείο Παιδείας: με τα διαφημιστικά σποτ, τα φυλλάδια, τις αφίσες και τη συνεχή πλύση εγκεφάλου στους μαθητές Γυμνασίου να επιλέξουν ΕΠΑΛ. 

Ο σκοπός είναι γνωστός: τόσο ο ΟΟΣΑ, όσο και η ΕΕ επιμένουν ότι θα πρέπει να αυξηθεί «η ελκυστικότητα της Επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης καθώς και η συμμετοχή σε αυτήν». Το 70% των μαθητών φοιτά σε Γενικά Λύκεια και το 30% σε ΕΠΑΛ. Επιθυμούν το ποσοστό των μαθητών που φοιτά σε ΕΠΑΛ να φτάσει τουλάχιστον τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι το 47%, αν όχι να τον ξεπεράσει. Ήδη την τελευταία διετία είχαμε αύξηση 10% στους μαθητές των ΕΠΑΛ.

Τα «τυράκια» σε μαθητές και γονείς

Πώς όμως θα υλοποιηθεί αυτή η βίαιη μετακίνηση μαθητικού πληθυσμού από τα Γενικά Λύκεια στα Επαγγελματικά; Με διάφορα δέλεαρ:

α)Μέσω της ευκολότερης εισαγωγής στα ΑΕΙ και της παράλληλης αύξησης της δυσκολίας για την απόκτηση απολυτηρίου Γενικού Λυκείου, με τις νέου τύπου εξετάσεις μέσω τράπεζας θεμάτων που προγραμμάτισε η προηγούμενη κυβέρνηση και δεν φαίνεται να ακυρώνει η τωρινή. Όσο όμως μεγαλώνει ο μαθητικός πληθυσμός των ΕΠΑΛ, τόσο θα εντείνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών τους. Κι επειδή η πρόθεση της ΝΔ είναι η μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια (π.χ. με τη βάση του 10), η είσοδος σε κάποιο ΑΕΙ θα αποτελεί τελικά άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους.

β) Μέσω της διαφημιστικής καμπάνιας το ΕΠΑΛ εμφανίζεται ως ένα πιο δελεαστικό σχολείο, με ανθρώπινο περιβάλλον. Στα πλαίσια του προγράμματος «Μια Νέα Αρχή για τα ΕΠΑΛ», εδώ και δύο χρόνια: 

Ø  Υλοποιείται «Εναλλακτική Ενισχυτική Διδασκαλία», ώστε να καλυφθούν τα κενά των μαθητών σε γλώσσα και μαθηματικά.

Ø  Προσλαμβάνονται ψυχολόγοι, λες και δεν είναι απαραίτητη η παρουσία ψυχολόγου και στα Γενικά Λύκεια. Βέβαια ακόμα και αυτή η τόσο σημαντική παρέμβαση υποβαθμίζεται, αφού κάθε χρόνο απολύονται οι ψυχολόγοι και προσλαμβάνονται καινούργιοι. Έτσι το έργο τους δεν έχει καμιά συνέχεια.

Ø  Υλοποιείται ο θεσμός του συμβούλου-καθηγητή για τους μαθητές της Α΄ Τάξης με σκοπό «τη συστηματική υποστήριξή τους στη σχολική ζωή και τη δημιουργία θετικού κλίματος στη σχολική κοινότητα». Στην πραγματικότητα δηλαδή αναιρείται ο ρόλος του υπεύθυνου τμήματος και του συλλόγου διδασκόντων. Ο κάθε καθηγητής θα αναλαμβάνει 4-5 μαθητές. Θα τους παρακολουθεί, θα συντάσσει εκθέσεις και θα δημιουργεί φάκελο για κάθε έναν ξεχωριστά. Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας δεν προβλέπεται να γίνουν υπόθεση του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου, αλλά θα κοινοποιούνται σε συνεδρίαση των συμβούλων εκπαιδευτικών του σχολείου και στον συντονιστή του ΠΕΚΕΣ που επιβλέπει το πρόγραμμα.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, επειδή το κράτος έχει συνέχεια, ενώ ο θεσμός «Μια νέα αρχή για τα ΕΠΑΛ» θεσμοθετήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία τον συνεχίζει απαρέγκλιτα.

Το χτίσιμο του νέου τύπου εργαζόμενου μέσω της Μαθητείας

Το βασικότερο δέλεαρ για τους μαθητές είναι ο θεσμός της Μαθητείας.

Κάθε χρόνο ο αριθμός των μαθητευόμενων διπλασιάζεται, φτάνοντας πέρυσι τους 5000.Με την Μαθητεία, οι απόφοιτοι του ΕΠΑΛ αποκτούν μέσω εξετάσεων δίπλωμα επιπέδου 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων του ΕΟΠΠΕΠ. Μέσω του προγράμματος αυτού οι απόφοιτοι της Γ΄ Τάξης βρίσκουν δουλειά για εννιά μήνες. Το σχολείο γίνεται «γραφείο ευρέσεως εργασίας» και μάλιστα κακοπληρωμένης, με μόλις 300€, επιδοτούμενα από την ΕΕ, άρα ο εργοδότης δεν πληρώνει τίποτα! Πολλές φορές δε, οι ίδιοι οι απόφοιτοι βρίσκουν τις θέσεις Μαθητείας που θα καλύψουν! Όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, το πρόγραμμα της Μαθητείας αναζητά νέους 18χρονους, οι οποίοι έχουν προτεραιότητα έναντι των παλαιών. Οι παλιοί μαθητευόμενοι βγαίνουν στην ανεργία, ελπίζοντας στο μέλλον σε κάποιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ.

Πρόκειται για την πρώτη είσοδο νέων ανθρώπων στην αγορά εργασίας με τους χειρότερους δυνατούς όρους και μάλιστα με την κάλυψη που προσφέρει το κύρος του σχολικού θεσμού. Δεν είναι τόσο το προφανέστατο όφελος για τον εργοδότη που προσφέρει το πρόγραμμα της Μαθητείας όσο η κουλτούρα του ελαστικού νέου εργαζομένου που εγχαράσσει στα παιδιά του ΕΠΑΛ: μισθοί πείνας σε μία εργασία/απασχόληση που θα εναλλάσσεται αέναα με την ανεργία, ανάγκη διαρκούς επανακατάρτισης με ίδιο κόστος, το κυνήγι των προσόντων κ.λπ..

Κι επιπλέον η Μαθητεία, καθώς προβλέπει θέσεις και σε τομείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, έρχεται για να αναπληρώσει, όπως-όπως, τις τεράστιες ανάγκες σε προσωπικό σε κρίσιμες δημόσιες λειτουργίες, όπως είναι λ.χ. τα νοσοκομεία· έτσι όμως παρατείνεται το καθεστώς της μόνιμης υποστελέχωσης των υπηρεσιών αυτών και της αδιοριστίας του επιστημονικού δυναμικού και γενικεύεται η ελαστική εργασία.

Όλα αυτά κάνουν πιο καθαρό το γιατί το κεφάλαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ελληνικές κυβερνήσεις επιδιώκουν με κάθε τρόπο και καταναλώνουν τεράστιους πόρους για τον στόχο της μαζικοποίησης των ΕΠΑΛ.

Αυτονομία: υποδούλωση του σχολείου στην αγορά εργασίας

Οι κυβερνήσεις ευελπιστούν ότι τα ΕΠΑΛ θα προσαρμοστούν σε αυτό το νέο περιβάλλον κι όχι μόνο θα υλοποιήσουν σχέδια δράσης αλλά θα αναζητήσουν πρόθυμα και χορηγούς. Πράγματι, την προηγούμενη σχολική χρονιά– δυστυχώς– 300 από τα 400 ΕΠΑΛ υπέβαλαν σχέδια δράσης. Πολλοί διευθυντές φυσικά ενίσχυσαν αυτήν την κατάσταση με το επιχείρημα ότι «αφού υλοποιούν προγράμματα τα άλλα σχολεία, εμείς δεν μπορούμε να είμαστε απ’ έξω». Και οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει τελικά να κινηθούν σε ένα τέτοιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, δημιουργώντας δεσμούς με την αγορά εργασίας με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Γιατί όταν ο εκπαιδευτικός αναγκάζεται να αναζητήσει χορηγούς στον ιδιωτικό τομέα, θα τους στείλει και 10 μαθητευόμενους σαν ανταπόδοση της «καλής σχέσης» που χτίζει το σχολείο «με την κοινωνία». Όλα αυτά άλλωστε κινούνται στην κατεύθυνση της «αυτονομίας» της σχολικής μονάδας που προωθείται. Κι έτσι θα χτίζεται «το ξεπούλημα» του σχολείου. Και αυτά δεν αποτελούν κινδυνολογία, αλλά ζωντανή πραγματικότητα ήδη σε κάποια ΕΠΑΛ.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα να αντιδράσει άμεσα σ’ αυτές τις νεοφιλελεύθερες, αντιδραστικές πολιτικές.

Ø  Κανείς εκπαιδευτικός να μη δεχθεί να εκπονήσει Σχέδιο Δράσης και να συμμετέχει στο πρόγραμμα που διαχειρίζεται η ιδιωτική εταιρεία«Noesis».

Ø  Κανείς εκπαιδευτικός να μην δεχτεί να αναλάβει τον ρόλο του «συμβούλου-καθηγητή». Οι εκπαιδευτικοί δεν χρειάζονται να ενταχθούν σε «προγράμματα» για να στηρίξουν, όπως έκαναν πάντα, τους μαθητές τους.

Ø  Καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων να μην υποβάλλουν Σχέδια Δράσης για το πρόγραμμα που διαχειρίζεται η ιδιωτική εταιρία και να μην αναθέτουν σε εκπαιδευτικούς τον ρόλο «σύμβουλου καθηγητή».Ø  Καλούμε τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις μη συμμετοχής των εκπαιδευτικών σε δράσεις που εμπλέκουν την ιδιωτική εταιρία «Noesis» με το σχολείο και τη λειτουργία του.

Ø  Καλούμε τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις μη συμμετοχής των εκπαιδευτικών σε δράσεις που εμπλέκουν την ιδιωτική εταιρία «Noesis» με το σχολείο και τη λειτουργία του.

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019

Για ένα σωματείο που ΕΝΩΝΕΙ!

Που αγωνίζεται με δύναμη την αλληλεγγύη και φέρνει νίκες!

Ο κόσμος πυρπολείται από τα καπιταλιστικά κέρδη, μα οι κοινωνίες του αντιστέκονται.

Έχουμε τα τελευταία χρόνια μια όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της ταξικής

πάλης σε διεθνές επίπεδο στα πλαίσια της  παρατεταμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής  κρίσης. Η πρόσφατη εισβολή της Τουρκίας στη Συρία,  με τους χιλιάδες νέους πρόσφυγες,  όπως και η σύσφιξη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που απογειώνει η κυβέρνηση  της ΝΔ επεκτείνοντας τη συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα,  μπορεί να πυροδοτήσουν ένα νέο γύρο φωτιάς και καταστροφής στην ευρύτερη περιοχή. Απ’ την άλλη έχουμε ένα ξέσπασμα παλλαϊκών αυθόρμητων εξεγέρσεων σε όλο τον κόσμο, από τη Χιλή και τον Ισημερινό μέχρι το Λίβανο, το Χονγκ Κονγκ και το Ιράκ, που πετυχαίνουν σοβαρές νίκες αναγκάζοντας τους καθεστωτικούς υπηρέτες των οικονομικών ελίτ σε σημαντικές υποχωρήσεις. Αυτά τα αυθόρμητα κινήματα, αναδεικνύουν τις μεγάλες δυνατότητες αντεπίθεσης των λαών απέναντι στο  θεριό του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτικού καπιταλισμoύ, αλλά και την αδυναμία συνολικής νίκης τους, λόγω  έλλειψης ενός σύγχρονου στρατηγικού επαναστατικού προτάγματος, στη συγκρότηση του οποίου καλούμαστε όλοι να συμβάλλουμε. 

Από τη «μεταμνημονιακή» σταθερότητα στο «Νόμος και τάξη» (και κέρδη για τους λίγους)

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ως αμορτισέρ των κοινωνικών αντιστάσεων, έπεισε πολλούς για τον μονόδρομο των μνημονιακών πολιτικών. Θεσμοθετώντας το νομικό πλαίσιο - οπλοστάσιο κατά των εργαζόμενων, κατά παραγγελία του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου, ετοίμασε τον καμβά, για να έρθει «με χαρά και φούρια» η απροκάλυπτα φασίζουσα κυβέρνηση της ΝΔ, να κεντήσει νέες μεταρρυθμίσεις υπέρ την καπιταλιστικής κερδοφορίας Και τι δεν είδαμε σ’ αυτούς τους λίγους μήνες της  νέας «κανονικότητας»! Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, βίαιη εισβολή στην ΑΣΟΕΕ με τραυματισμούς φοιτητριών-των, αναίτιες τρομοκρατικές συλλήψεις.

Προσαγωγές «εγκληματιών» ανηλίκων που παρακολουθούσαν ακατάλληλα θεάματα, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής - πολιτικής δράσης.  με διώξεις εκπροσώπων συλλογικοτήτων (Δίκτυο Σπάρτακος-Χαραλαμπόπουλος) και πολιτικών οργανώσεων (Ανταρσύα- Αγαπητός). Νομοθετική παρεμπόδιση προκήρυξης απεργίας, με το 50%+1 και την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Ξενοφοβική πολιτική προς τους πρόσφυγες, σκλήρυνση της πολιτικής ασύλου, εκκενώσεις χώρων φιλοξενίας, κλειστά κέντρα φύλαξης, που ενθαρρύνουν  τα πιο μισάνθρωπα ένστικτα (μπάρμπεκιου στα Διαβατά), δίνοντας στη χώρα  ρόλο Ευρωενωσιακού ανθρωποφύλακα. Περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις και κέρδη για τους λίγους, με βάσει το νέο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο. Προώθηση νέου αντιασφαλιστικού νόμου, που στοχεύει στην παράδοση των εισφορών των ασφαλισμένων σε ιδιωτικά «επενδυτικά funds». Επέκταση παντού της ελαστικής εργασίας, παρακώλυση του δικαιώματος του εργαζόμενου να καταγγέλλει τη σύμβαση εργασίας. Επιδείνωση των συνθηκών εργασίας που οδηγούν στην εξαθλίωση και συχνότατα στο θάνατο εργαζομένων (2-3  εργατικά δυστυχήματα το μήνα, με τελευταίο στη ΛΑΡΚΟ). Την νομοθετική ασυλία των «επενδυτών», που οδηγεί στην ασύδοτη δράση τους με «θύμα» εργαζόμενο και φυσικό περιβάλλον.

Κεραμέως άκου, τον «πόνο» της Γιαννάκου… Οι αξιολογητές ξανάρχονται.

Η νέα υπουργός Παιδείας διαβεβαίωσε την αριστοκρατία «της τσέπης», ότι θα’ χει κατ’ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να αριστεύει παντού. Διατήρησε το Νόμο Γαβρόγλου με τις διπλές εξετάσεις αυξημένης δυσκολίας, την ώρα που με το «Αναπτυξιακό Νομοσχέδιο» παρακάμπτοντας το Σύνταγμα, εξίσωσε τα πτυχία των ΑΕΙ με αυτά των εδώδιμων  2ετών και ακριβών ελληνικών κολλεγίων Με μία ιδεολογική ρελάνς,  σάλπισε τη Λήθη  και την παραχάραξη της Ιστορίας για τις ανάγκες της ολιγαρχίας, απαλείφοντας στο μήνυμά της για την  28^η Οκτωβρίου όλως  τυχαίως, τη λέξη φασισμός. Ο νέος πάλι πρόεδρος του ΙΕΠ, Γ. Αντωνίου φιλοδοξεί να επιστρέψουμε στο 2014 τότε που 2.500 εκπαιδευτικοί απολύθηκαν απ’ την κυβέρνηση Σαμαρά… Χωρίς τις «ροζ» ιδεολογικές ταλαντεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αφού δεν χρειάζονται πλέον «φερετζέ», βαδίζουν πρόσω ολοταχώς για την εδραίωση των απαιτήσεων ΕΕ, Ο.Ο.Σ.Α και Σ.Ε.Β.  το «Ιερό Δισκοπότηρο» της ιδιωτικοποίησης της Παιδείας, την «αξιολόγηση», σε ένα χρόνια απαξιωμένο σχολείο, που καταρρέει από τις περικοπές.

Στα αποκαῒδια του δημόσιου σχολείου, θεμελιώνουν το «αυτόνομο» σχολείο της αγοράς.

Άλλοι φταίνε και άλλοι «τραβάνε το κουπί!» Τα καθήκοντα της σχολικής καθημερινότητας αυξάνονται δραματικά. Ο κατασυκοφαντημένος «ηλικιωμένος» εκπαιδευτικός καλείται να γίνει «λαστιχένιο-πολυεργαλείο» για να τα καταφέρει. Ταυτόχρονα εν αναμονή της νέας αξιολόγησης, πολλοί Δ/ντες-ντριες αποφασίζουν να γίνουν manager σπέρνοντας την διχόνοια στους συλλόγους ή βγάζοντας αυταρχισμό. Σε αυτές τις συνθήκες δάσκαλοι και μαθητές καλούμαστε να «αριστεύσουμε» στο σχολείο της φτώχειας και της εγκατάλειψης, το σχολείο των μηδενικών διορισμών, των εξατμισμένων μισθών (40% μείωση από το 2010), της κτηριακής κατάρρευσης, της σαρδελοποίησης σε 27αρια τμήματα,  των  αναπληρωτών -  ομήρων που «διακτινίζονται» σε 3 ή 4 σχολεία κατά κύματα,  χωρίς να καλύπτονται τα αμέτρητα κενά. Τις αδυναμίες που δημιουργούν στο Δημόσιο σχολείο, φιλοδοξούν να τις αναπληρώσουν με την προώθηση της «αυτονομίας» της σχολικής μονάδας.

Σύλλογος εκπαιδευτικών, Δήμος και γονείς σε κάθε σχολείο, θα επιφορτιστούν διαπλεκόμενοι να διεκπεραιώσουν ένα κομμάτι της λειτουργίας του, σαν μια ανεξάρτητη οικονομική μονάδα. Με τους ιδιωτικούς φορείς από δίπλα,  που  οι κήρυκες της «αξιολόγησης» επιθυμούν να τους εμπλέξουν πιο ενεργά  σε όλες τις ανάγκες των σχολείων.  Από τις χορηγίες ( βλέπε Cosco στον Πειραιά) και τα « Σχέδια Δράσης» στα ΕΠΑΛ όπου οι εκπαιδευτικοί καλούνται  να τα υποβάλλουν στην ιδιωτική εταιρεία Noesis, για να τσιμπήσουν το «τυράκι» των 2000 €, μέχρι την εμπλοκή συλλόγων γονέων και εθελοντών, στην καθαριότητα των σχολείων.

Αυστηρή κατηγοριοποίηση λοιπόν παντού με εξατομικευμένη ευθύνη και μείωση δαπανών.

Με το πενιχρό 2,87% του προϋπολογισμού για την Παιδεία (26,6%  χαμηλότερα από το 2009), να βαίνει διαρκώς μειούμενο, η «αυτονομία» των σχολείων, ρίχνει την ευθύνη για την εξεύρεση πόρων στους συλλόγους καθηγητών (και την τοπική κοινωνία). Με αυτό το κριτήριο θα αξιολογεί-κατηγοριοποιεί μαθητές, καθηγητές, σχολεία, αλλά και από την προθυμία μας να κατηγοριοποιούμε επίσης αυστηρά τους μαθητές μας,  μέσα από ατέρμωνες, στημένες, μηχανιστικές εξετάσεις. Εγγράφονται στην ίδια ιδεολογία της εξατομίκευσης της ευθύνης, τόσο τα ταξικά φίλτρα που επαναφέρουν στο ΓΕΛ (τράπεζα θεμάτων, βάση του 10), η μαθητεία στα ΕΠΑΛ που εκπαιδεύει του μαθητές στην «εργασιακή ευελιξία», «δουλάκια» της αγοράς και της φτηνής εργασίας, όσο και το  προσοντολόγιο του νόμου Γαβρόγλου για τις προσλήψεις, που απαξιώνει πλήρως το βασικό πτυχίο και την προϋπηρεσία, μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε survivor για μια θέση ελαστικής εργασίας στο σχολείο με διδακτορικό! Στην αβεβαιότητα όλοι! μικροί και μεγάλοι. Όσοι «έχουν» μπορούν βεβαίως, να θεραπεύσουν την «ατομική τους αδυναμία», με την «αγορά» των ανάλογων προσόντων. Κάπως έτσι φαντάζονται οι «άριστοι» του κεφαλαίου, ότι θα ξεμπερδέψουν μια και καλή, με το δικαίωμά όλων μας στη μόρφωση και τη δουλειά!

Τι κάνει η ΟΛΜΕ; Τι κάνει το σωματείο μας;

Tην ώρα που κυβέρνηση και υπουργείο ακονίζουν τα μαχαίρια της «τιμωρητικής» αξιολόγησης, η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ), σφυρίζουν κλέφτικα. Κρατούν τους συναδέλφους σε ιδεολογική καταστολή, χωρίς ενημέρωση, εμποδίζουν κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία. Λειτουργούν ως συνεργάτες του Υπουργείου, ως «πλασιέδες» των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων και ουσιαστικά «βάζουν πλάτη» για την υλοποίησή τους. Θέλουν την ομοσπονδία να κρατάει τον κλάδο «ήσυχο» απορροφώντας και αποσυμπιέζοντας τις αντιδράσεις του. Με την ίδια συστημική και διαχειριστική λογική, πυροσβεστικά, λειτουργεί και η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ  μας (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ).  Έχουν «καταψύξει» το σωματείο, με αραιές, άνευρες συνεδριάσεις του ΔΣ, χωρίς πρωτοβουλία και δράση χωρίς ιδέες, απονεκρώνουν τη λειτουργία του. Αυτός είναι ο ρόλος τους εξάλλου να κρατούν μακριά τους συναδέλφους. Φοβούνται να πάρουν θέση  στα ζητήματα, μετατρέποντας την ΕΛΜΕ σε παράρτημα  της κυβερνητικής πλέον Ομοσπονδίας. Δεν τηρούν καν πρακτικά των συνεδριάσεων. 

Άλλη ΕΛΜΕ χρειαζόμαστε, με ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ να μπλοκάρουμε την αξιολόγηση!

Γίνεται να είσαι το πρωί Διευθυντής - Αξιολογητής και το βράδυ συνδικαλιστής; ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!!  Αυτή είναι η ΔΑΚΕ! που όλο σχεδόν το ψηφοδέλτιό της, είναι Διευθυντές ή αιρετοί στο ΠΥΣΔΕ. Τίνος τα συμφέροντα μπορούν να εξυπηρετήσουν; Μας ωφελεί συνάδελφε-ισσα αυτό;

 Οι ΣΥΝΕΚ, έχουν από καιρό πάρει διαζύγιο απ’ τον αγώνα για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Μαζί με την ΔΑΚΕ, συνδιοικούν την ΟΛΜΕ και την ΕΛΜΕ, στον «αυτόματο πιλότο», με αποτέλεσμα την αγωνιστική παραίτηση του κλάδου. Συνδιοικούν άφωνοι και άλαλοι, με τον ίδιο τρόπο, τόσο πέρυσι που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και φέτος που κυβερνά η ΝΔ. Γιατί;  Μήπως γιατί θέλουν να ελέγχουν τα όργανα πάλης μας για να τα ακυρώνουν; Μήπως γιατί υπηρετούν τον ίδιο σχεδιασμό που προτείνουν οι θεσμοί και ο ΟΟΣΑ; Μας ωφελεί συναδέλφισσα-λφε κάτι τέτοιο;

ΌΧΙ στην «εκκωφαντική σιωπή» της ΕΛΜΕ μας. Για να αντιμετωπίσουμε όλα τα παραπάνω, χρειαζόμαστε σωματείο, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ, όχι συμβιβασμένο, του Υπουργείου, της Διοίκησης και των Διευθ/ντών

Αλλάζουμε το συσχετισμό στην ΕΛΜΕ ενισχύουμε την Αριστερή ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ Καθηγητών

Είμαστε κάποιοι από εσάς που με αγωνία και ελπίδα παλεύουμε για τη ζωή, τη δουλειά και την αξιοπρέπειά μας. Θέλουμε σωματείο ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ, «ζωντανό» και μάχιμο, με φρέσκιες ιδέες και όρεξη για δράσεις. Να ενημερώνει και να οργανώνει την υπεράσπιση της εργασίας μας και του Δημόσιου σχολείου. Δεν δεχόμαστε εντολές από κόμματα, δεν κάνουμε καριέρες ως ειδικοί του συνδικαλισμού και της πολιτικής. Οι θέσεις και οι παρεμβάσεις μας είναι προïόν συλλογικής δημιουργικής επεξεργασίας, ελεύθερης αντιπαράθεσης και σύνθεσης. Εναλλασσόμαστε στη θέση με την οποία μας εμπιστεύεστε στο ΔΣ. της ΕΛΜΕ. Με αίσθηση ευθύνης από το 2013 που δημιουργήσαμε την Αριστερή Συμπαράταξη προκρίναμε την ανάδειξη του σωματείου και όχι της παράταξής μας ή κάποιου κόμματος, με την πεποίθηση ότι αυτό βοηθά ενώνει και δυναμώνει τον κλάδο να παλέψει για τα δικαιώματά του. Βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή των αγώνων, όλα αυτά τα χρόνια με συνέπεια.

Όλοι μαζί οι εργαζόμενοι μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας!

Γνωρίζουμε ότι έχει φωλιάσει μέσα μας η απογοήτευση και η παραίτηση. Ξέρουμε όμως ότι όταν ο ένας σταθεί δίπλα στον άλλο, η καρδιά στυλώνεται, το κεφάλι ορθώνεται και όλα μπορούν να αλλάξουν! Με την ΕΛΜΕ μας, σε συντονισμό με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα και τη δυναμική παρουσία μας, μπορούμε  να κατακτήσουμε το δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια από τη δουλειά μας. Μέσα από Γεν. Συνελεύσεις, πολύμορφους συλλογικούς αγώνες,  σε σχολεία, σε χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, θα αποσπάσουμε την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας. Αναπληρωτές και μόνιμοι, δάσκαλοι και καθηγητές, σύλλογοι γονέων, εργαζόμενοι συνταξιούχοι νεολαίοι και φοιτητές, όλοι μαζί συγκροτούμε την μάχιμη ταξική πτέρυγα του λαϊκού κινήματος που θα πυρπολήσει τα κάστρα τους!

Ενιαίο 12χρονο, δημόσιο, δωρεάν σχολείο, με 2χρονη υποχρεωτική αγωγή για όλα τα παιδιά.

·         5% του ΑΕΠ ή 15% του προϋπολογισμού για την Παιδεία, έκτακτη επιχορήγηση τώρα! 

·         Αναβάθμιση αναλυτικών προγραμμάτων ώστε να εφοδιάζουν με γνώσεις και όχι δεξιότητες.

·         20 μαθητές στο τμήμα, 15 στις κατευθύνσεις 10 στα εργαστήρια

·         Τεχνική Εκπαίδευση μετά τα 18, δημόσια, δωρεάν ενταγμένη στην τυπική εκπαίδευση του Υπ Παιδείας.

·         Τομείς-ειδικότητες με βάση τις ανάγκες των μαθητών. Επαγγελματικά δικαιώματα στα πτυχία.

·         Όχι στη μαθητεία-φτηνή εργασία που καταργεί μόνιμες θέσεις εργασίας.

·         Μόνιμοι διορισμοί όλων των αναπληρωτών-συμβασιούχων με πτυχίο και προϋπηρεσία.

·         Ίσα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα στους ελαστικά εργαζόμενους αναπληρωτές.

·         Όχι στην αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση που οδηγεί στην αυτονομία και την ιδιωτικοποίηση. Περιοδική επιμόρφωση όλων των Εκπαιδευτικών, όχι στην υποχρεωτική κινητικότητα προ τη «μη τυπική Εκπαίδευση». Ισότιμα σχολεία για όλους.

·         Ένταξη των προσφυγόπουλων στην πρωινή ζώνη, κατάργηση των ΔΙΕΠ.

Διεκδικούμε να ζούμε από το μισθό μας με αξιοπρέπεια!

·         Αυξήσεις σε μισθούς –συντάξεις. Καμμιά-κανένας κάτω από 1000 ευρώ. Επαναφορά-μείωση του ωραρίου στα επίπεδα του 2013

·         Επαναφορά 13^ου-14^ου μισθού. Απόδοση των αναδρομικών μισθολ. Κλιμακίων από 1/1/2016.

·         Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ

·         Σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας, χωρίς όριο ηλικίας. Θεμελίωση στα 25 χρόνια.

·         Κατάργηση του αντιασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου, επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών, με γενναία κρατική οικονομική ενίσχυση.

·         Δημόσια ασφάλιση υγεία και περίθαλψη, ανάλογη των αναγκών μας.

Θα αλλάξουμε το συσχετισμό στο νέο ΔΣ της ΕΛΜΕ

Δυνάμωσε τη φωνή μας με τη φωνή σου. Έλα στο σωματείο, έλα στη Συμπαράταξη!

επικοινωνία:  Τηλ: 6980488698.   mail: arsimpar@gmail.com    blog: http//arsimpar.blogspot.gr/

Μπροστά στις εκλογές.

Ø  Ιμπεριαλιστικές ανακατατάξεις και μεγαλειώδεις κοινωνικές αντιστάσεις

 Συναδέλφισσα /συνάδελφε

Οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου ΔΣ της Δ’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής γίνονται σε μια περίοδο όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της ταξικής πάλης σε διεθνές επίπεδο στα πλαίσια της  παρατεταμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής  κρίσης. Η πρόσφατη εισβολή της Τουρκίας στη Συρία,  που προσθέτει χιλιάδες νέους ξεριζωμούς στα ματωμένα καραβάνια των προσφύγων, όπως και η σύσφιξη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που εγκαινίασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και απογείωσε η κυβέρνηση  της ΝΔ επεκτείνοντας τη συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα,  μπορεί να σηματοδοτήσουν την αρχή για ένα ντόμινο φωτιάς και καταστροφής στην ευρύτερη περιοχή με βαρύτατες συνέπειες και για τη χώρα μας. Απ’ την άλλη πλευρά μια μακρά σειρά παλλαῒκών αυθόρμητων εξεγέρσεων σε όλο τον κόσμο, από τη Χιλή και τον Ισημερινό μέχρι το Λίβανο και το Ιράκ πέτυχαν σοβαρές νίκες αναγκάζοντας τους καθεστωτικούς υπηρέτες των οικονομικών ελίτ σε σημαντικές υποχωρήσεις. Αυτά τα κινήματα, που ξεσπούν με μικρές αφορμές και παρουσιάζουν αξιοσημείωτη διάρκεια όπως τα ‘’Κίτρινα Γιλέκα» στη Γαλλία, αναδεικνύουν τις μεγάλες δυνατότητες αντεπίθεσης των λαών απέναντι στο  θεριό του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτικού καπιταλισμού αλλά και τα ελλείματα της σύγχρονης Αριστεράς να γονιμοποιήσει το αυθόρμητο και να επαναθεμελιώσει ένα όραμα συνολικής αλλαγής της κοινωνίας. Απ’ το δικό μας μετερίζι στο χώρο της εκπαίδευσης, ο αγώνας για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και της αξιοπρέπειας  στη δουλειά μας είναι μέρος της ευρύτερης πάλης  για ειρήνη, εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη και  κοινωνική απελευθέρωση. Με διεθνιστική αλληλεγγύη  συντασσόμαστε με όσους  όπου γης παλεύουν κόντρα στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα της πανκαπιταλιστικής κυριαρχίας, με όσους δίνουν καθημερινά  ακόμη και τη ζωή τους για  να βλαστήσει και πάλι το  ερημωμένο κοινωνικό τοπίο, αυτό που επιβάλλουν οι  νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι ιδιωτικοποιήσεις και τα συνεχή προγράμματα «σταθεροποίησης» της δικτατορίας του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και της ΕΕ. Δηλώνουμε παρόν στον αγώνα για την ανάκτηση του δημόσιου χώρου έναντι του ιδιωτικού. Δεν δεχόμαστε ως κανονικότητα την εταιρικοποίηση της ζωής μας  είτε πρόκειται για τη συντήρηση των σχολείων μας είτε για τη διαχείριση της ΑΟΖ.

Ø  Από τη «μεταμνημονιακή» σταθερότητα στο « Νόμος και τάξη»

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αφού πέτυχε την απορρόφηση των κοινωνικών αντιστάσεων  και την εμπέδωση των μνημονιακών πολιτικών ως μονόδρομο, ευτελίζοντας  κάθε έννοια που σχετίζεται με την Αριστερά,  σταθεροποίησε όλο το νεοφιλελεύθερο νομικό πλαίσιο - οπλοστάσιο κατά των εργαζόμενων σύμφωνα με τα παραγγέλματα της ελληνικής αστικής τάξης και των μεγάλων διεθνών αφεντικών .  Σε αυτό τον καμβά ήρθε «μοιραία» να κεντήσει επιταχύνοντας τη νεοφιλελεύθερη επέλαση η απροκάλυπτα φασίζουσα κυβέρνηση της ΝΔ. Και τι δεν έχουμε ζήσει σε αυτούς τους πρώτους μήνες της  νέας «κανονικότητας»! Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και αστυνομική επέμβαση πάνοπλων δυνάμεων μέσα στην ΑΣΟΕΕ με τραυματισμούς φοιτητών και φοιτητριών μέσα και έξω απ’ τη σχολή και παρεμπόδιση διέλευσης του ΕΚΑΒ. Aνάλογη εισβολή των «δυνάμεων της τάξης» σε κινηματογράφους για να συλλάβουν έφηβους που επιδίδονταν στην εγκληματική παρακολούθηση της ταινίας joker..  Παρακολουθήσεις και παράτυπες προσαγωγές πολιτών και φοιτητών χωρίς στοιχεία. Ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής - πολιτικής δράσης με διώξεις αγωνιστών (Ν. Χαραλαμπόπουλος, Θ. Αγαπητός) και χτύπημα του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος στα χνάρια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΣΑ (50%+1 για απεργία) με τις διατάξεις για προκήρυξη απεργίας με ηλεκτρονική ψηφοφορία και την απόπειρα εφαρμογής του ηλεκτρονικού φακελώματος συνδικαλιστών μέσω του «Κεντρικού Μητρώου Πραγματικών Δικαιούχων». Επιθετικά ξενοφοβική - κατασταλτική πολιτική  με σκλήρυνση της πολιτικής ασύλου που εγείρει  τα πιο μισάνθρωπα ένστικτα (μπάρμπεκιου στα Διαβατά)  και παγιώνει τη χώρα  σε ρόλο Ευρωενωσιακού ανθρωποφύλακα  με αντιμετώπιση των προσφύγων ως «λαθρομεταναστών» στα στρατόπεδα – κολαστήρια. Επιχειρήσεις σκούπα σε κέντρα φιλοξενίας προσφύγων, κλείσιμο του σχολείου της πακιστανικής κοινότητας από το δήμαρχο Αθήνας (η επαναλειτουργία του είναι κατάκτηση του κινήματος αλληλεγγύης) και παράλληλη υπόθαλψη  διώξεων σε βάρος όσων τολμούν να υπερασπιστούν το δικαίωμα των προσφυγόπουλων στη μόρφωση! (εκπαιδευτικός στη Σάμο). Περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις και κερδοφορία των αφεντικών σε βάρος των εργαζόμενων με βάσει το νέο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο. Επιβολή πολιτικής ναρκοκουλτούρας και υποκατάστατων με αυθαίρετη κατάργηση της διοίκησης του ΚΕΘΕΑ και ευθεία βολή κατά της δημοκρατικής λειτουργίας του. Προώθηση νέων αντιασφαλιστικών νόμων που σε συνέχεια του Νόμου Κατρούγκαλου (Ν.4387/2016) που στοχεύουν στην εξάχνωση των συντάξεων και παράδοση των εισφορών των ασφαλισμένων στις ασφαλιστικές εταιρείες και τα « επενδυτικά funds».  Επέκταση παντού της ελαστικής εργασίας, της συρρίκνωσης των μισθών, της υπονόμευσης του δικαιώματος του εργαζόμενου να καταγγείλει τη σύμβαση . Υπόθαλψη των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας που οδηγούν στην εξαθλίωση και συχνά στη μαζική εξόντωση τον κόσμο της εργασίας (τελευταίο εργατικό ατύχημα στη ΛΑΡΚΟ) αλλά και στην ασυδοσία των επενδύσεων με δραματικές συνέπειες για το φυσικό περιβάλλον.

Ø  Αξιολόγηση και επικράτηση των  «αρίστων», η νέα «κανονικότητα»  στην εκπαίδευση

Η νέα υπουργός Παιδείας με την ανάληψη των καθηκόντων της φρόντισε να διαβεβαιώσει την αριστοκρατία της τσέπης ότι θα έχει κατ’ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να αριστεύει παντού. Και επειδή άριστοι είναι πάντα οι ολίγοι, φρόντισε να διατηρήσει το νόμο Γαβρόγλου (αυτόν που πρώτα σφυροκοπούσε) με τις διπλές εξετάσεις αυξημένης δυσκολίας «προς αποφυγήν αναστάτωσης των μαθητών». Την ώρα που με το «Αναπτυξιακό Νομοσχέδιο» παρακάμπτουν το Σύνταγμα και αναγνωρίζουν την επαγγελματική ισοδυναμία πτυχίων του εξωτερικού οδηγώντας στην εξίσωση  πτυχίων των ελληνικών ΑΕΙ και εδώδιμων κολλεγίων (2 ετών και ακριβοπληρωμένων), η κ. Κεραμέως  σε μία ιδεολογική ρελάνς έναντι του κ. Γαβρόγλου, (που κατάργησε μόνο την Ιστορία Γενικής Παιδείας στην Γ’ Λυκείου αλλά κράτησε τα θρησκευτικά!), επικύρωσε έμπρακτα την αξία της Λήθης  και της παραχάραξης της Ιστορίας για τις ανάγκες της ολιγαρχίας. Στο μήνυμά της για τον εορτασμό της 28^ης Οκτωβρίου «μπέρδεψε»  το χρόνο έναρξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και απάλειψε όλως  τυχαίως τη λέξη φασισμός. Στο ίδιο πνεύμα η ετέρα άριστη υφυπουργός εργασίας Δ. Μιχαηλίδου βάφτισε εθελοντισμό την Εθνική Αντίσταση παρακινώντας σύμπασα την ελληνική κοινωνία σε αφιλοκερδή προσφορά προς το πλησίον (βλέπε επιχειρήσεις). Ο νεοδιορισθείς πάλι πρόεδρος του ΙΕΠ Γ. Αντωνίου, άλλος ένας «ταπεινός εργάτης» της αριστείας, φιλοδοξεί «ξαναχτίσει στην εκπαίδευση αυτό που γκρεμίστηκε την τετραετία 2015-2019 βελτιωμένο και ενισχυμένο για να πάμε μπροστά…», να επιστρέψουμε δηλαδή στο 2014 τότε που 2.500 εκπαιδευτικοί απολύθηκαν απ’ την κυβέρνηση Σαμαρά…Χωρίς ιδεολογικές ταλαντεύσεις λοιπόν - το ροζ φερετζέ του ΣΥΡΙΖΑ- , πρόσω ολοταχώς απροκάλυπτα για την εδραίωση της γραμμής ΕΕ, Ο.Ο.Σ.Α και Σ.Ε.Β.που ευαγγελίζεται θέσπιση της αυτοαξιολόγησης και της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων καθώς και της περιοδικής αξιολόγησης των στελεχών της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών, νέο νόμο για την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης ( managers) με αποκλεισμό των συνδικαλιστών στη διαδικασία επιλογής, επαναφορά του θεσμού των Σχολικών Συμβούλων, με αυξημένη εποπτική και αξιολογική δικαιοδοσία, θέσπιση της τράπεζας θεμάτων στο Λύκειο ως εργαλείο για τη διασφάλιση της «αντικειμενικής» αξιολόγησης των μαθητών και ως μηχανισμό εποπτείας και αξιολόγησης της προσφερόμενης γνώσης σε όλα τα λύκεια, επαναφορά  της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια, και φυσικά ανασύσταση των πρότυπων και πειραματικών, το «απαύγασμα των αρίστων» - πειθαρχημένων μαθητών και καθηγητών, που απ’ το ωρολόγιο μέχρι και το ωράριο εργασίας του όλα θα καθορίζονται με Υ.Α.

Ø  Παιχνίδια τύπου Survivor ανθίζουν σε «ιδιωτικά κανάλια»

  Η αριστοκρατία πάντα απαξιώνει τους υλικούς όρους της ζωής μιας και άλλοι τραβάνε το κουπί. Έτσι δάσκαλοι και μαθητές καλούμαστε να «αριστεύσουμε» στο σχολείο της φτώχειας και της εγκατάλειψης, το σχολείο των μηδενικών διορισμών, των εξατμισμένων μισθών (40% μείωση από το 2010), της κτιριακής κατάρρευσης, της σαρδελοποίησης σε 27αρια τμήματα, της απουσίας τμημάτων ένταξης, των κλεισμένων βιβλιοθηκών, των  αναπληρωτών -  ομήρων να διακτινίζονται σε τρία και τέσσερα σχολεία κατά κύματα διαλύοντας τις ζωές τους χωρίς να μπορούν να καλύψουν τα αμέτρητα κενά. Τις χιλιάδες χαμένες ώρες έρχονται να αναπληρώσουν βέβαια οι ιδιωτικοί φορείς  τους οποίους είναι σαφές ότι οι κήρυκες της «αριστείας» φιλοδοξούν να εμπλέξουν πιο ενεργά  σε όλες τις ανάγκες των σχολείων.  Έχουμε ήδη βιώσει στη δημόσια εκπαίδευση την παρουσία ιδιωτικών ειδικών βοηθών, ανασφάλιστων και κακοπληρωμένων (Νόμος 3690/2008), κρούσεις χορηγιών από εταιρίες στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ( π.χ η Cosco στον Πειραιά) ή και τα « Σχέδια Δράσης» στα ΕΠΑΛ όπου για δεύτερη χρονιά οι εκπαιδευτικοί καλούνται  να τα υποβάλλουν στην ιδιωτική εταιρεία Noesis. Μέσα απ’ τα αποκαῒδια του δημόσιου σχολείου που ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει με το αίμα του, θα «φυτρώσει» το αυτόνομο σχολείο της αγοράς (αν φέρνει κέρδη το κρατάμε). Το 2,87% του κρατικού προϋπολογισμού για την εκπαίδευση ( συνολική μείωση από το 2009 26,6%) θα βαίνει μειούμενο και η ευθύνη για την εξεύρεση πόρων  θα βαρύνει τους καθηγητές. Σε αυτό θα κριθεί η αξιοσύνη μας ( στα κονέ με τις εταιρίες) πέρα απ’ την πολύτιμη ικανότητα μας να κατατάσσουμε αυστηρά το μαθητικό δυναμικό μέσα από διαρκείς στημένες  μηχανιστικές αξιολογήσεις που καμία σχέση δεν έχουν με την ουσιαστική μόρφωση. Αυστηρή ιεραρχία λοιπόν παντού και διαχωρισμός της ήρας απ’ το στάρι σε μαθητές , καθηγητές, σχολεία ....Το  προσοντολόγιο της ντροπής του κυρίου Γαβρόγλου (ν.4589/19- δώρο στην Κεραμέως) που θέλει τους εκπαιδευτικούς κυνηγούς κεφαλών στο survivor της επιβίωσης για μια θέση αναπλήρωσης με διδακτορικό, απαξιώνοντας πλήρως το βασικό πτυχίο και την προϋπηρεσία,  εγγράφεται στην ίδια ιδεολογία που θέλει τους μαθητές των ΓΕΛ πολύ λιγότερους (πέρα απ’ τη βάση του 10 σκοπεύουν να προσθέσουν και άλλη βάση ανά σχολή με γενναία μείωση των εισακτέων στην τριτοβάθμια) και τους μαθητές των ΕΠΑΛ μαθητευόμενους στην ευελιξία, δουλάκια της  μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης. Στην αβεβαιότητα όλοι, μικροί και μεγάλοι, μαθητές και  καθηγητές, θεραπεύοντας την «ατομική αδυναμία-ευθύνη» με την αγορά ακριβών προσόντων (όσοι αντέχουν) θα παλέψουμε για να παραμείνουμε  στο παιχνίδι και η αριστοκρατία θα τελειώνει πια με την ιδέα  ότι η μόρφωση και η δουλειά συνιστούν δικαίωμα.

Ø  Η Πολιτεία  των «αρίστων» απαιτεί τους φύλακές της

Tην ώρα που οι θιασώτες της αριστείας ακονίζουν τα μαχαίρια της τιμωρητικής αξιολόγησης για  όποιον δεν πειθαρχήσει, οι ευθύνες της σχολικής καθημερινότητας αυξάνονται δραματικά αντιστρόφως ανάλογα προς μισθούς και συντάξεις. Το  γερασμένο προσωπικό ( το 57,2% του κλάδου από 51-62 ετών) πέρα απ’ τη διδασκαλία ύλης που περιοδικά αναπροσαρμόζεται στις ανάγκες των εκδοτικών οίκων, καλείται απ’ το να ενημερώνει το myschool έως  να κάνει «φύλαξη» όταν απουσιάζει συνάδελφος, κι απ’ το  να κάνει συμβούλια τάξης όποτε ένας μαθητής συμπληρώσει τις 5 ωριαίες έως  να  τρέχει με δικά του εννοείται έξοδα στη διεκπεραιωτική,  της τελευταίας στιγμής δήθεν επιμόρφωση. Στο πλαίσιο αυτό δεν είναι τυχαίο  ότι παρατηρείται μια συστηματική και κλιμακούμενη αύξηση του αυταρχισμού απ’ τους προῒσταμένους διευθυντές τόσο των σχολείων όσο και της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας. Από κρούσματα διευθυντών που αλλάζουν κλειδαριές σε χώρους για να μη συναθροίζονται οι καθηγητές έως τις μεθοδεύσεις στο ωρολόγιο πρόγραμμα με πολλά κενά για υποχρεωτική παραμονή στη σχολείο φθάσαμε σε σημείο να καλείται η αστυνομία να συλλάβει εκπροσώπους του σωματείου από σχολείο ως εξωσχολικούς! ( Ελμέ Καλλιθέας- Νέας Σμύρνης) και την άρνηση Διευθυντών  να προωθήσουν ανακοινώσεις συνδικαλιστών στο σχολείο τους για ενημέρωση των συναδέλφων!( Ελμέ Φωκίδας)

Τον ίδιο ρόλο φαίνεται να παίρνει και η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) που ουσιαστικά έχει πάρει διαζύγιο απ’ τον αγώνα για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών. Δυόμιση μήνες μετά το άνοιγμα των σχολείων αντιδρά και μόνο στο άκουσμα δημιουργίας πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα ανοίξει το δρόμο για την ανατροπή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε όλη την εκπαίδευση. Θέλει την ομοσπονδία ένα εργοδοτικό γραφειοκρατικό μόρφωμα που θα κρατάει τον κλάδο ήσυχο βλέποντας τα μέτρα να περνούν. Προσοντολόγιο, Νέο Λύκειο, αντισυνδικαλιστικό νόμος, απεργία- αποχή απ’ την αξιολόγηση , μαζικοί μόνιμοι διορισμοί , αυξήσεις στους μισθούς είναι γι’ αυτούς περασμένα ξεχασμένα. Συμφωνώντας επί της ουσίας με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που προωθούν κυβέρνηση, ΕΕ, ΟΟΣΑ και ΔΝΤ όπως πρόσφατα απέδειξε με τις αναιμικές έως ανύπαρκτες αντιδράσεις στον αντισυνδικαλιστικό νόμο, στοιχιζόμενη πάντα πίσω από ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ , αποτελεί βασικό ανάχωμα των πολιτικών αυτών καταστέλλοντας προληπτικά και αποσυμπιέζοντας τις αντιδράσεις του κλάδου. Στην τελευταία μάλιστα ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ ( 2/11/19) με αντικαταστατικά τερτίπια , αρνήθηκε τόσο να παρθεί απόφαση για στάση εργασίας στην ψηφισμένη από τη ΓΣ κινητοποίηση για τη δίκη του Μιχαλολιάκου, , αρνούμενη τη δεδομένη δυνατότητα του ΔΣ να προκηρύσσει στάσεις εργασίας,  όσο και να θέσει σε ψηφοφορία την πρόταση – απόφαση 42 ΕΛΜΕ για κήρυξη αποχής- απεργίας από κάθε αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών  που αποτελεί πάγια θέση του κλάδου που επικυρώθηκε και στο 15^ο και στο 16^ο Συνέδριο.

Ανάλογο πυροσβευστικό ρόλο παίζει η συνδικαλιστική πλειοψηφία (ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ 4 στους 7) στο ΔΣ της Δ’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής. Προτάσεις μένουν έωλες, ψηφίσματα σαμποτάρονται και όταν εγκρίνονται αργούν να δημοσιευθούν, δεν υπάρχει καμία σοβαρή ανάληψη πρωτοβουλιών για ενημέρωση ενώ δεν τηρούνται καν πρακτικά των συνεδριάσεων. Στη λογική της εξατομικευμένης αντιμετώπισης προβλημάτων πλασάρουν υπηρεσίες και συλλέγουν ψήφους διαφθείροντας τον κλάδο. Με αραιές, άνευρες συνεδριάσεις  σχεδόν κάθε 15 ημέρες εκφυλίζουν τη λειτουργία του σωματείου ακυρώνοντάς το ως εργαλείο αγώνα των εργαζόμενων. Ακόμα και όταν καλούνται να υπερασπιστούν συναδέλφους απέναντι σε αυθαιρεσίες της διοίκησης λειτουργούν ως νομικοί σύμβουλοί της παρά ως συνδικαλιστές. Ο πολλαπλασιασμός των συμπτωμάτων διάλυσης και  η άρνηση να παίξει το ΔΣ το ρόλο αυτού που θα οργανώνει και θα συντονίζει τον κλάδο σε ένα αγώνα υπεράσπισης του σχολείου και της εργασίας μας έχει πάρει δραματικές  διαστάσεις. Το μοντέλο του συνδικαλισμού που επιδιώκουν οι εκπρόσωποι των καθεστωτικών κομμάτων και στην ΕΛΜΕ αντιγράφει κοινοβουλευτικές πρακτικές ανάθεσης του χειρίστου είδους που μόνο αποτέλεσμα έχουν την αγωνιστική παραίτηση του κλάδου.

Ø  Η Δημοκρατία κι ο αγώνας των πολλών θα συντρίψει την «Αριστοκρατία»

 Συναδέλφισσα , συνάδελφε,

είμαστε κάποιοι από εσάς που με αγωνία και ελπίδα παλεύουμε για τη ζωή, τη δουλειά και την αξιοπρέπειά μας. Δεν δεχόμαστε εντολές από κόμματα , δεν κάνουμε καριέρες ως ειδικοί του συνδικαλισμού και της πολιτικής. Οι θέσεις και οι παρεμβάσεις μας είναι προïόν συλλογικής δημιουργικής επεξεργασίας ,ελεύθερης αντιπαράθεσης και σύνθεσης, γι’ αυτό και εναλλασσόμαστε στη θέση με την οποία μας τιμήσατε στο ΔΣ. της ΕΛΜΕ. Με αίσθηση ευθύνης από τότε που δημιουργήσαμε την Αριστερή Συμπαράταξη προκρίναμε την ανάδειξη του σωματείου και όχι της παράταξής μας με την πεποίθηση ότι αυτό είναι που θα ενώσει και θα δυναμώσει τον κλάδο να παλέψει για τα δικαιώματά του. Αυτό είναι και το βασικό κριτήριο της στάσης και των επιλογών μας. Γνωρίζουμε ότι στις τάξεις μας έχει φωλιάσει η απογοήτευση και η παραίτηση. Όταν όμως ο ένας σταθεί δίπλα στον άλλο η καρδιά στυλώνεται , το κεφάλι ορθώνεται και τα πάντα είναι δυνατά! Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η «αριστοκρατία» γι’ αυτό μας καλεί στο κανιβαλικό γεύμα που ετοιμάζει μοιράζοντας ελπίδες ότι κάποιοι δεν θα φαγωθούν! Δεν θα επιτρέψουμε αυτή την κανονικότητα να εκβαρβαρίσει κι άλλο τους όρους της δουλειάς μας, να συρρικνώσει την ύπαρξή μας και να πετάξει τα παιδιά μας στα εργασιακά κάτεργα ή και στα κανόνια. Είμαστε εμείς  όλοι μαζί που θα γκρεμίσουμε το τέρας!  Σε συντονισμό με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία θα οργανώσουμε το μεγάλο εκείνο αγώνα που θα υπερασπιστεί το δημόσιο σχολείο, τη δουλειά και τη ζωή μας , το μέλλον των παιδιών μας. Μέσα από γενικές συνελεύσεις, συλλογικές πολύμορφες δράσεις  στα σχολεία και στην κοινωνία . Αναπληρωτές και μόνιμοι, δάσκαλοι και καθηγητές, σύλλογοι γονέων και φοιτητές όλοι μαζί.!

Συνάδελφισσα , συνάδελφε

Δώσε δύναμη στη φωνή σου! Πάρε την υπόθεση στα χέρια σου! Στήριξε το σωματείο σου!

Βάλε πλάτη να το στήσουμε όρθιο στα πόδια του ξανά, αγωνιστικό , ταξικό , δημοκρατικό!

Διεκδίκησε το δικαίωμα να ζεις με αξιοπρέπεια από την εργασία σου! Μην αποδεχθείς να ζεις στο καθεστώς της βαθιάς και παρατεταμένης φτώχειας! Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Κανείς κάτω από 1000 ευρώ καθαρά. Επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού. Άμεση καταβολή του κατηργημένου ΜΚ των ετών 2016-2017. Κλαδική σύμβαση εργασίας. Βάλε τέλος στην άλωση των εργασιακών μας κατακτήσεων. Να διεκδικήσουμε ΤΩΡΑ μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών - Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Πλήρη εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στους αναπληρωτές. Να καταργηθεί τώρα το “Προσοντολόγιο”! Μην αποδεχθείς να σε μετατρέψουν σε μέτρο της αποτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος. Πες ΟΧΙ στην αξιολόγηση Σχολείων & Εκπαιδευτικών! Απεργία αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης. Δημοκρατία και Παιδαγωγική ελευθερία στα σχολεία. Αντιτάξου στα αντιδραστικά σχέδια κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ, που θέλουν να μετατρέψουν το Δημόσιο Σχολείο σε ελιτίστικο, ταξικό για λίγους και εκλεκτούς! Όχι στο Νέο Λύκειο των κανόνων της αγοράς και των εξεταστικών φραγμών. Όχι στα ΕΠΑΛ της υποβαθμισμένης εκπαίδευσης, της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης. Βάλε φρένο στην παρατεταμένη εργασιακή περιπλάνηση, στην πολιτική των τεχνητών πλεονασμάτων και του αυξημένου ωραρίου που σε εξαναγκάζουν να περιφέρεσαι σε δύο, τρία ακόμα και πέντε σχολεία! Να επανέλθει άμεσα το ωράριό μας στα προηγούμενα επίπεδα !Ένωσε τη φωνή σου με όσους αγωνίζονται για να βρίσκονται όλα τα παιδιά στο σχολείο μέχρι τα 18 τους χρόνια, να μορφώνονται ισότιμα, χωρίς αποκλεισμούς ανεξάρτητα από το φύλο, φυλή, χρώμα, θρήσκευμα και εθνικότητα! Μην αποδεχθείς να εργάζεσαι μέχρι... τα βαθιά γεράματα για να ζεις στη συνέχεια με φιλοδωρήματα φτώχειας και εξαθλίωσης! Υπερασπίσου την Κοινωνική Ασφάλιση! Είναι ζωτική σου υπόθεση! Όχι στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης. Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Παλεύουμε για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ - ΟΟΣΑ και την κατάργηση όλων των αντιδραστικών νόμων. Παλεύουμε για την αποχώρηση της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό. Αλληλεγγύη – ειρήνη με όλους τους λαούς